तृष्णा

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Noun[edit]

तृष्णा ‎(tṛṣṇāf

  1. thirst (AV., ŚBr., etc.)
  2. desire (R., Ragh., BhP., etc.)
  3. desire personified as a goddess

Declension[edit]

Feminine ā-stem declension of तृष्णा
Nom. sg. तृष्णा ‎(tṛṣṇā)
Gen. sg. तृष्णायाः ‎(tṛṣṇāyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative तृष्णा ‎(tṛṣṇā) तृष्णे ‎(tṛṣṇe) तृष्णाः ‎(tṛṣṇāḥ)
Vocative तृष्णे ‎(tṛṣṇe) तृष्णे ‎(tṛṣṇe) तृष्णाः ‎(tṛṣṇāḥ)
Accusative तृष्णाम् ‎(tṛṣṇām) तृष्णे ‎(tṛṣṇe) तृष्णाः ‎(tṛṣṇāḥ)
Instrumental तृष्णया ‎(tṛṣṇayā) तृष्णाभ्याम् ‎(tṛṣṇābhyām) तृष्णाभिः ‎(tṛṣṇābhiḥ)
Dative तृष्णायै ‎(tṛṣṇāyai) तृष्णाभ्याम् ‎(tṛṣṇābhyām) तृष्णाभ्यः ‎(tṛṣṇābhyaḥ)
Ablative तृष्णायाः ‎(tṛṣṇāyāḥ) तृष्णाभ्याम् ‎(tṛṣṇābhyām) तृष्णाभ्यः ‎(tṛṣṇābhyaḥ)
Genitive तृष्णायाः ‎(tṛṣṇāyāḥ) तृष्णयोः ‎(tṛṣṇayoḥ) तृष्णानाम् ‎(tṛṣṇānām)
Locative तृष्णायाम् ‎(tṛṣṇāyām) तृष्णयोः ‎(tṛṣṇayoḥ) तृष्णासु ‎(tṛṣṇāsu)

References[edit]

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0454