Jump to content

त्रिशूल

From Wiktionary, the free dictionary

Hindi

[edit]

Etymology

[edit]

Borrowed from Sanskrit त्रिशूल (triśūla).

Noun

[edit]

त्रिशूल (triśūlm

  1. trident
  2. (Hinduism) the trisula wielded by the Shiva, Devi, etc.

Declension

[edit]
Declension of त्रिशूल (masc cons-stem)
singular plural
direct त्रिशूल
triśūl
त्रिशूल
triśūl
oblique त्रिशूल
triśūl
त्रिशूलों
triśūlõ
vocative त्रिशूल
triśūl
त्रिशूलो
triśūlo

Sanskrit

[edit]

Alternative scripts

[edit]

Etymology

[edit]

Compound of त्रि (trí, three) +‎ शूल (śū́la, spear)

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

त्रिशूल (triśū́la) stemn

  1. a trident
  2. (Hinduism) the trishula wielded by the Shiva, Devi, etc
  3. name of a mountain

Declension

[edit]
Neuter a-stem declension of त्रिशूल
singular dual plural
nominative त्रिशूलम् (triśū́lam) त्रिशूले (triśū́le) त्रिशूलानि (triśū́lāni)
त्रिशूला¹ (triśū́lā¹)
accusative त्रिशूलम् (triśū́lam) त्रिशूले (triśū́le) त्रिशूलानि (triśū́lāni)
त्रिशूला¹ (triśū́lā¹)
instrumental त्रिशूलेन (triśū́lena) त्रिशूलाभ्याम् (triśū́lābhyām) त्रिशूलैः (triśū́laiḥ)
त्रिशूलेभिः¹ (triśū́lebhiḥ¹)
dative त्रिशूलाय (triśū́lāya) त्रिशूलाभ्याम् (triśū́lābhyām) त्रिशूलेभ्यः (triśū́lebhyaḥ)
ablative त्रिशूलात् (triśū́lāt) त्रिशूलाभ्याम् (triśū́lābhyām) त्रिशूलेभ्यः (triśū́lebhyaḥ)
genitive त्रिशूलस्य (triśū́lasya) त्रिशूलयोः (triśū́layoḥ) त्रिशूलानाम् (triśū́lānām)
locative त्रिशूले (triśū́le) त्रिशूलयोः (triśū́layoḥ) त्रिशूलेषु (triśū́leṣu)
vocative त्रिशूल (tríśūla) त्रिशूले (tríśūle) त्रिशूलानि (tríśūlāni)
त्रिशूला¹ (tríśūlā¹)
  • ¹Vedic

Derived terms

[edit]

Descendants

[edit]

Further reading

[edit]