नाभि

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

From Sanskrit नाभि ‎(nābhi).

Noun[edit]

नाभि ‎(nābhif ‎(Urdu spelling نابھی)

  1. navel

Synonyms[edit]


Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-European *h₃nobʰilos ‎(navel).

Noun[edit]

नाभि ‎(nābhif

  1. navel
  2. center

Declension[edit]

Feminine i-stem declension of नाभि
Nom. sg. नाभिः ‎(nābhiḥ)
Gen. sg. नाभ्याः / नाभेः ‎(nābhyāḥ / nābheḥ)
Singular Dual Plural
Nominative नाभिः ‎(nābhiḥ) नाभी ‎(nābhī) नाभयः ‎(nābhayaḥ)
Vocative नाभे ‎(nābhe) नाभी ‎(nābhī) नाभयः ‎(nābhayaḥ)
Accusative नाभिम् ‎(nābhim) नाभी ‎(nābhī) नाभीः ‎(nābhīḥ)
Instrumental नाभ्या ‎(nābhyā) नाभिभ्याम् ‎(nābhibhyām) नाभिभिः ‎(nābhibhiḥ)
Dative नाभ्यै / नाभये ‎(nābhyai / nābhaye) नाभिभ्याम् ‎(nābhibhyām) नाभिभ्यः ‎(nābhibhyaḥ)
Ablative नाभ्याः / नाभेः ‎(nābhyāḥ / nābheḥ) नाभिभ्याम् ‎(nābhibhyām) नाभिभ्यः ‎(nābhibhyaḥ)
Genitive नाभ्याः / नाभेः ‎(nābhyāḥ / nābheḥ) नाभ्योः ‎(nābhyoḥ) नाभीनाम् ‎(nābhīnām)
Locative नाभ्याम् / नाभौ ‎(nābhyām / nābhau) नाभ्योः ‎(nābhyoḥ) नाभिषु ‎(nābhiṣu)