प्रहसन

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Noun[edit]

प्रहसन ‎(prahasanan

  1. laughter, amusement, mockery (Uttara., Hit.)
  2. (rhetoric) satire, sarcasm
  3. (comedy) farcical comedy (Daśar., Sāh., etc.)

Declension[edit]

Neuter a-stem declension of प्रहसन
Nom. sg. प्रहसनम् ‎(prahasanam)
Gen. sg. प्रहसनस्य ‎(prahasanasya)
Singular Dual Plural
Nominative प्रहसनम् ‎(prahasanam) प्रहसने ‎(prahasane) प्रहसनानि ‎(prahasanāni)
Vocative प्रहसन ‎(prahasana) प्रहसने ‎(prahasane) प्रहसनानि ‎(prahasanāni)
Accusative प्रहसनम् ‎(prahasanam) प्रहसने ‎(prahasane) प्रहसनानि ‎(prahasanāni)
Instrumental प्रहसनेन ‎(prahasanena) प्रहसनाभ्याम् ‎(prahasanābhyām) प्रहसनैः ‎(prahasanaiḥ)
Dative प्रहसना ‎(prahasanā) प्रहसनाभ्याम् ‎(prahasanābhyām) प्रहसनेभ्यः ‎(prahasanebhyaḥ)
Ablative प्रहसनात् ‎(prahasanāt) प्रहसनाभ्याम् ‎(prahasanābhyām) प्रहसनेभ्यः ‎(prahasanebhyaḥ)
Genitive प्रहसनस्य ‎(prahasanasya) प्रहसनयोः ‎(prahasanayoḥ) प्रहसनानाम् ‎(prahasanānām)
Locative प्रहसने ‎(prahasane) प्रहसनयोः ‎(prahasanayoḥ) प्रहसनेषु ‎(prahasaneṣu)

References[edit]

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0700