Jump to content

विराम

From Wiktionary, the free dictionary

Hindi

[edit]

Etymology

[edit]

Borrowed from Sanskrit विराम (virāma).

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

विराम (virāmm

  1. stop, ending
  2. pause; comma
  3. virama (a diacritic used to remove an inherent vowel)
    Synonym: हलंत (halant)

Declension

[edit]
Declension of विराम (masc cons-stem)
singular plural
direct विराम
virām
विराम
virām
oblique विराम
virām
विरामों
virāmõ
vocative विराम
virām
विरामो
virāmo

Derived terms

[edit]

References

[edit]

Sanskrit

[edit]

Alternative scripts

[edit]

Etymology

[edit]

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

विराम (virāma) stemm

  1. termination, stop

Declension

[edit]
Masculine a-stem declension of विराम
singular dual plural
nominative विरामः (virāmaḥ) विरामौ (virāmau)
विरामा¹ (virāmā¹)
विरामाः (virāmāḥ)
विरामासः¹ (virāmāsaḥ¹)
accusative विरामम् (virāmam) विरामौ (virāmau)
विरामा¹ (virāmā¹)
विरामान् (virāmān)
instrumental विरामेण (virāmeṇa) विरामाभ्याम् (virāmābhyām) विरामैः (virāmaiḥ)
विरामेभिः¹ (virāmebhiḥ¹)
dative विरामाय (virāmāya) विरामाभ्याम् (virāmābhyām) विरामेभ्यः (virāmebhyaḥ)
ablative विरामात् (virāmāt) विरामाभ्याम् (virāmābhyām) विरामेभ्यः (virāmebhyaḥ)
genitive विरामस्य (virāmasya) विरामयोः (virāmayoḥ) विरामाणाम् (virāmāṇām)
locative विरामे (virāme) विरामयोः (virāmayoḥ) विरामेषु (virāmeṣu)
vocative विराम (virāma) विरामौ (virāmau)
विरामा¹ (virāmā¹)
विरामाः (virāmāḥ)
विरामासः¹ (virāmāsaḥ¹)
  • ¹Vedic

Descendants

[edit]

See also

[edit]