विराम

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

Sanskrit विराम (virāma).

Noun[edit]

विराम (virāmm

  1. stop, ending
  2. pause; comma

Derived terms[edit]


Sanskrit[edit]

Noun[edit]

विराम (virāmam

  1. termination, stop

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of विराम
Nom. sg. विरामः (virāmaḥ)
Gen. sg. विरामस्य (virāmasya)
Singular Dual Plural
Nominative विरामः (virāmaḥ) विरामौ (virāmau) विरामाः (virāmāḥ)
Vocative विराम (virāma) विरामौ (virāmau) विरामाः (virāmāḥ)
Accusative विरामम् (virāmam) विरामौ (virāmau) विरामान् (virāmān)
Instrumental विरामेन (virāmena) विरामाभ्याम् (virāmābhyām) विरामैः (virāmaiḥ)
Dative विरामाय (virāmāya) विरामाभ्याम् (virāmābhyām) विरामेभ्यः (virāmebhyaḥ)
Ablative विरामात् (virāmāt) विरामाभ्याम् (virāmābhyām) विरामेभ्यः (virāmebhyaḥ)
Genitive विरामस्य (virāmasya) विरामयोः (virāmayoḥ) विरामानाम् (virāmānām)
Locative विरामे (virāme) विरामयोः (virāmayoḥ) विरामेषु (virāmeṣu)

Descendants[edit]

See also[edit]