विराम

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Noun[edit]

विराम ‎(virāmam

  1. termination, stop

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of विराम
Nom. sg. विरामः ‎(virāmaḥ)
Gen. sg. विरामस्य ‎(virāmasya)
Singular Dual Plural
Nominative विरामः ‎(virāmaḥ) विरामौ ‎(virāmau) विरामाः ‎(virāmāḥ)
Vocative विराम ‎(virāma) विरामौ ‎(virāmau) विरामाः ‎(virāmāḥ)
Accusative विरामम् ‎(virāmam) विरामौ ‎(virāmau) विरामान् ‎(virāmān)
Instrumental विरामेन ‎(virāmena) विरामाभ्याम् ‎(virāmābhyām) विरामैः ‎(virāmaiḥ)
Dative विरामाय ‎(virāmāya) विरामाभ्याम् ‎(virāmābhyām) विरामेभ्यः ‎(virāmebhyaḥ)
Ablative विरामात् ‎(virāmāt) विरामाभ्याम् ‎(virāmābhyām) विरामेभ्यः ‎(virāmebhyaḥ)
Genitive विरामस्य ‎(virāmasya) विरामयोः ‎(virāmayoḥ) विरामानाम् ‎(virāmānām)
Locative विरामे ‎(virāme) विरामयोः ‎(virāmayoḥ) विरामेषु ‎(virāmeṣu)

Descendants[edit]

See also[edit]