श्रुत
Sanskrit
Etymology
From Proto-Indo-Aryan *śrutás, from Proto-Indo-Iranian *ćrutás, from Proto-Indo-European *ḱlu-tó-s, from *ḱlew- (“to hear”). Cognate with Old English hlūd (whence English loud).
Pronunciation
Adjective
श्रुत • (śrutá) stem
Declension
Masculine a-stem declension of श्रुत | |||
---|---|---|---|
Nom. sg. | श्रुतः (śrutaḥ) | ||
Gen. sg. | श्रुतस्य (śrutasya) | ||
Singular | Dual | Plural | |
Nominative | श्रुतः (śrutaḥ) | श्रुतौ (śrutau) | श्रुताः (śrutāḥ) |
Vocative | श्रुत (śruta) | श्रुतौ (śrutau) | श्रुताः (śrutāḥ) |
Accusative | श्रुतम् (śrutam) | श्रुतौ (śrutau) | श्रुतान् (śrutān) |
Instrumental | श्रुतेन (śrutena) | श्रुताभ्याम् (śrutābhyām) | श्रुतैः (śrutaiḥ) |
Dative | श्रुताय (śrutāya) | श्रुताभ्याम् (śrutābhyām) | श्रुतेभ्यः (śrutebhyaḥ) |
Ablative | श्रुतात् (śrutāt) | श्रुताभ्याम् (śrutābhyām) | श्रुतेभ्यः (śrutebhyaḥ) |
Genitive | श्रुतस्य (śrutasya) | श्रुतयोः (śrutayoḥ) | श्रुतानाम् (śrutānām) |
Locative | श्रुते (śrute) | श्रुतयोः (śrutayoḥ) | श्रुतेषु (śruteṣu) |
Feminine ā-stem declension of श्रुत | |||
---|---|---|---|
Nom. sg. | श्रुता (śrutā) | ||
Gen. sg. | श्रुतायाः (śrutāyāḥ) | ||
Singular | Dual | Plural | |
Nominative | श्रुता (śrutā) | श्रुते (śrute) | श्रुताः (śrutāḥ) |
Vocative | श्रुते (śrute) | श्रुते (śrute) | श्रुताः (śrutāḥ) |
Accusative | श्रुताम् (śrutām) | श्रुते (śrute) | श्रुताः (śrutāḥ) |
Instrumental | श्रुतया (śrutayā) | श्रुताभ्याम् (śrutābhyām) | श्रुताभिः (śrutābhiḥ) |
Dative | श्रुतायै (śrutāyai) | श्रुताभ्याम् (śrutābhyām) | श्रुताभ्यः (śrutābhyaḥ) |
Ablative | श्रुतायाः (śrutāyāḥ) | श्रुताभ्याम् (śrutābhyām) | श्रुताभ्यः (śrutābhyaḥ) |
Genitive | श्रुतायाः (śrutāyāḥ) | श्रुतयोः (śrutayoḥ) | श्रुतानाम् (śrutānām) |
Locative | श्रुतायाम् (śrutāyām) | श्रुतयोः (śrutayoḥ) | श्रुतासु (śrutāsu) |
Neuter a-stem declension of श्रुत | |||
---|---|---|---|
Nom. sg. | श्रुतम् (śrutam) | ||
Gen. sg. | श्रुतस्य (śrutasya) | ||
Singular | Dual | Plural | |
Nominative | श्रुतम् (śrutam) | श्रुते (śrute) | श्रुतानि (śrutāni) |
Vocative | श्रुत (śruta) | श्रुते (śrute) | श्रुतानि (śrutāni) |
Accusative | श्रुतम् (śrutam) | श्रुते (śrute) | श्रुतानि (śrutāni) |
Instrumental | श्रुतेन (śrutena) | श्रुताभ्याम् (śrutābhyām) | श्रुतैः (śrutaiḥ) |
Dative | श्रुताय (śrutāya) | श्रुताभ्याम् (śrutābhyām) | श्रुतेभ्यः (śrutebhyaḥ) |
Ablative | श्रुतात् (śrutāt) | श्रुताभ्याम् (śrutābhyām) | श्रुतेभ्यः (śrutebhyaḥ) |
Genitive | श्रुतस्य (śrutasya) | श्रुतयोः (śrutayoḥ) | श्रुतानाम् (śrutānām) |
Locative | श्रुते (śrute) | श्रुतयोः (śrutayoḥ) | श्रुतेषु (śruteṣu) |
Descendants
- Pali: suta
References
- Monier Williams (1899) “श्रुत”, in A Sanskrit–English Dictionary, […], new edition, Oxford: At the Clarendon Press, →OCLC, page 1101.
Categories:
- Sanskrit terms inherited from Proto-Indo-Aryan
- Sanskrit terms derived from Proto-Indo-Aryan
- Sanskrit terms inherited from Proto-Indo-Iranian
- Sanskrit terms derived from Proto-Indo-Iranian
- Sanskrit terms inherited from Proto-Indo-European
- Sanskrit terms derived from Proto-Indo-European
- Sanskrit terms with IPA pronunciation
- Sanskrit lemmas
- Sanskrit adjectives
- Sanskrit adjectives in Devanagari script