Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search



साम्य (sāmyan

  1. equality, evenness, equilibrium, equipoise, equal or normal state
  2. likeness, sameness, identity with
  3. equality of rank or position
  4. homogeneousness (of sounds)
  5. measure, time
  6. equability towards (+locative or prati), impartiality, indifference
  7. justice


Neuter a-stem declension of साम्य
Nom. sg. साम्यम् (sāmyam)
Gen. sg. साम्यस्य (sāmyasya)
Singular Dual Plural
Nominative साम्यम् (sāmyam) साम्ये (sāmye) साम्यानि (sāmyāni)
Vocative साम्य (sāmya) साम्ये (sāmye) साम्यानि (sāmyāni)
Accusative साम्यम् (sāmyam) साम्ये (sāmye) साम्यानि (sāmyāni)
Instrumental साम्येन (sāmyena) साम्याभ्याम् (sāmyābhyām) साम्यैः (sāmyaiḥ)
Dative साम्या (sāmyā) साम्याभ्याम् (sāmyābhyām) साम्येभ्यः (sāmyebhyaḥ)
Ablative साम्यात् (sāmyāt) साम्याभ्याम् (sāmyābhyām) साम्येभ्यः (sāmyebhyaḥ)
Genitive साम्यस्य (sāmyasya) साम्ययोः (sāmyayoḥ) साम्यानाम् (sāmyānām)
Locative साम्ये (sāmye) साम्ययोः (sāmyayoḥ) साम्येषु (sāmyeṣu)