இந்து

See also: இந்தி

Tamil

Pronunciation

• IPA^(key): /ɪn̪d̪ʊ/, [ɪn̪d̪ɯ]

• Audio:

  (file)

Etymology 1

Borrowed from Hindi हिंदू (hindū), from Classical Persian هندو (hindū), ultimately either directly derived from Sanskrit सिन्धु (sindhu) or through Proto-Iranian *sindʰu.

Noun

இந்து • (intu)

1. a Hindu; a person adhering to Hinduism

Declension

u-stem declension of இந்து (intu)

	singular	plural
nominative	இந்து intu	இந்துக்கள் intukkaḷ
vocative	இந்துவே intuvē	இந்துக்களே intukkaḷē
accusative	இந்துவை intuvai	இந்துக்களை intukkaḷai
dative	இந்துவுக்கு intuvukku	இந்துக்களுக்கு intukkaḷukku
benefactive	இந்துவுக்காக intuvukkāka	இந்துக்களுக்காக intukkaḷukkāka
genitive 1	இந்துவுடைய intuvuṭaiya	இந்துக்களுடைய intukkaḷuṭaiya
genitive 2	இந்துவின் intuviṉ	இந்துக்களின் intukkaḷiṉ
locative 1	இந்துவில் intuvil	இந்துக்களில் intukkaḷil
locative 2	இந்துவிடம் intuviṭam	இந்துக்களிடம் intukkaḷiṭam
sociative 1	இந்துவோடு intuvōṭu	இந்துக்களோடு intukkaḷōṭu
sociative 2	இந்துவுடன் intuvuṭaṉ	இந்துக்களுடன் intukkaḷuṭaṉ
instrumental	இந்துவால் intuvāl	இந்துக்களால் intukkaḷāl
ablative	இந்துவிலிருந்து intuviliruntu	இந்துக்களிலிருந்து intukkaḷiliruntu

Derived terms

• இந்து சமயம் (intu camayam)
• இந்து மகாசமுத்திரம் (intu makācamuttiram)

Etymology 2

Borrowed from Sanskrit इन्दु (indu)

Noun

இந்து • (intu) (archaic)

1. moon (specifically the Earth's moon)

   Synonyms: நிலவு (nilavu), மதி (mati)

Declension

u-stem declension of இந்து (intu) (singular only)

	singular	plural
nominative	இந்து intu	-
vocative	இந்துவே intuvē	-
accusative	இந்துவை intuvai	-
dative	இந்துவுக்கு intuvukku	-
benefactive	இந்துவுக்காக intuvukkāka	-
genitive 1	இந்துவுடைய intuvuṭaiya	-
genitive 2	இந்துவின் intuviṉ	-
locative 1	இந்துவில் intuvil	-
locative 2	இந்துவிடம் intuviṭam	-
sociative 1	இந்துவோடு intuvōṭu	-
sociative 2	இந்துவுடன் intuvuṭaṉ	-
instrumental	இந்துவால் intuvāl	-
ablative	இந்துவிலிருந்து intuviliruntu	-