செந்தமிழ்

Tamil

Etymology

Compound of செம் (cem, “refined, pure, pleasant, nurturing”) +‎ தமிழ் (tamiḻ, “Tamil”). Cognate with Malayalam ചെന്തമിഴ് (centamiḻŭ).

First attested in c. 2nd century BCE, Tolkāppiyam.

Pronunciation

• IPA^(key): /t͡ɕɛn̪d̪ɐmɪɻ/, [sɛn̪d̪ɐmɪɻ]

• Audio:

  (file)

Proper noun

செந்தமிழ் • (centamiḻ)

1. the formal, high (H) variety of Tamil

   Synonyms: தூயதமிழ் (tūyatamiḻ), எழுத்துத்தமிழ் (eḻuttuttamiḻ)

2. an epithet of the Tamil language; pure Tamil, pleasant Tamil

Declension

Declension of செந்தமிழ் (centamiḻ) (singular only)

	singular	plural
nominative	செந்தமிழ் centamiḻ	-
vocative	செந்தமிழே centamiḻē	-
accusative	செந்தமிழை centamiḻai	-
dative	செந்தமிழுக்கு centamiḻukku	-
benefactive	செந்தமிழுக்காக centamiḻukkāka	-
genitive 1	செந்தமிழுடைய centamiḻuṭaiya	-
genitive 2	செந்தமிழின் centamiḻiṉ	-
locative 1	செந்தமிழில் centamiḻil	-
locative 2	செந்தமிழிடம் centamiḻiṭam	-
sociative 1	செந்தமிழோடு centamiḻōṭu	-
sociative 2	செந்தமிழுடன் centamiḻuṭaṉ	-
instrumental	செந்தமிழால் centamiḻāl	-
ablative	செந்தமிழிலிருந்து centamiḻiliruntu	-

Antonyms

• கொடுந்தமிழ் (koṭuntamiḻ), பேச்சுத்தமிழ் (pēccuttamiḻ)

Derived terms

• செந்தமிழ்நாடு (centamiḻnāṭu)
• செந்தமிழ்நிலம் (centamiḻnilam)

See also

• சங்கத்தமிழ் (caṅkattamiḻ)
• தனித்தமிழ் (taṉittamiḻ)
• நடுத்தமிழ் (naṭuttamiḻ)
• நற்றமிழ் (naṟṟamiḻ)
• பழந்தமிழ் (paḻantamiḻ)
• முத்தமிழ் (muttamiḻ)

References

• “செந்தமிழ்”, in அகராதி: தமிழ் → ஆங்கில அகரமுதலி [Agarathi: Tamil → English Dictionary], 2023
• S. Ramakrishnan (1992), “செந்தமிழ்”, in தற்காலத் தமிழ் அகராதி [Dictionary of Contemporary Tamil] (in Tamil), Madras: Cre-A Publishers, page [1]