பிள்ளை

Tamil

Alternative forms

• பிள்ள (piḷḷa), புள்ள (puḷḷa) — Spoken Tamil

Etymology

Cognate with Brahui [script needed] (pillōta), Kannada ಪಿಳ್ಳೆ (piḷḷe), Malayalam പിള്ള (piḷḷa), Telugu పిల్ల (pilla), Tulu ಪಿಳ್ಳೇ (piḷḷē), Hindi पिल्ला (pillā), Konkani पिल्लू (pillū), Marathi पिल्लू (pillū).

Pronunciation

• IPA^(key): /pɪɭːɐɪ̯/

• Audio:

  (file)

Noun

பிள்ளை • (piḷḷai)

1. child, infant, offspring

   Synonym: குழந்தை (kuḻantai)

2. son

   Synonyms: see Thesaurus:மகன்

3. daughter

   Synonym: மகள் (makaḷ)

4. youth, lad, boy

   Synonyms: இளைஞன் (iḷaiñaṉ), பையன் (paiyaṉ)

5. girl

   Synonyms: பெண் (peṇ), சிறுமி (ciṟumi)

6. (archaic) royal child, prince
7. young of various animals
8. word suffixed to the names of certain persons, animals, birds and trees.

Declension

ai-stem declension of பிள்ளை (piḷḷai)

	singular	plural
nominative	பிள்ளை piḷḷai	பிள்ளைகள் piḷḷaikaḷ
vocative	பிள்ளையே piḷḷaiyē	பிள்ளைகளே piḷḷaikaḷē
accusative	பிள்ளையை piḷḷaiyai	பிள்ளைகளை piḷḷaikaḷai
dative	பிள்ளைக்கு piḷḷaikku	பிள்ளைகளுக்கு piḷḷaikaḷukku
benefactive	பிள்ளைக்காக piḷḷaikkāka	பிள்ளைகளுக்காக piḷḷaikaḷukkāka
genitive 1	பிள்ளையுடைய piḷḷaiyuṭaiya	பிள்ளைகளுடைய piḷḷaikaḷuṭaiya
genitive 2	பிள்ளையின் piḷḷaiyiṉ	பிள்ளைகளின் piḷḷaikaḷiṉ
locative 1	பிள்ளையில் piḷḷaiyil	பிள்ளைகளில் piḷḷaikaḷil
locative 2	பிள்ளையிடம் piḷḷaiyiṭam	பிள்ளைகளிடம் piḷḷaikaḷiṭam
sociative 1	பிள்ளையோடு piḷḷaiyōṭu	பிள்ளைகளோடு piḷḷaikaḷōṭu
sociative 2	பிள்ளையுடன் piḷḷaiyuṭaṉ	பிள்ளைகளுடன் piḷḷaikaḷuṭaṉ
instrumental	பிள்ளையால் piḷḷaiyāl	பிள்ளைகளால் piḷḷaikaḷāl
ablative	பிள்ளையிலிருந்து piḷḷaiyiliruntu	பிள்ளைகளிலிருந்து piḷḷaikaḷiliruntu

Derived terms

• அணிற்பிள்ளை (aṇiṟpiḷḷai)
• ஆண்பிள்ளை (āṇpiḷḷai)
• கணக்குப்பிள்ளை (kaṇakkuppiḷḷai)
• கிளிப்பிள்ளை (kiḷippiḷḷai)
• கீரிப்பிள்ளை (kīrippiḷḷai)
• தென்னம்பிள்ளை (teṉṉampiḷḷai)
• பிள்ளை பிடிப்பவன் (piḷḷai piṭippavaṉ)
• பிள்ளைகுட்டி (piḷḷaikuṭṭi)
• பிள்ளைகுட்டிகள் (piḷḷaikuṭṭikaḷ)
• பிள்ளைகுட்டிக்காரன் (piḷḷaikuṭṭikkāraṉ)
• பிள்ளைகூட்டு (piḷḷaikūṭṭu)
• பிள்ளைத்தக்காளி (piḷḷaittakkāḷi)
• பிள்ளைத்தமிழ் (piḷḷaittamiḻ)
• பிள்ளைத்தாய்ச்சி (piḷḷaittāycci)
• பிள்ளைத்தேங்காய் (piḷḷaittēṅkāy)
• பிள்ளைப்பூச்சி (piḷḷaippūcci)
• பிள்ளைப்பெட்டி (piḷḷaippeṭṭi)
• பிள்ளைப்பேறு (piḷḷaippēṟu)
• பிள்ளைமாற்று (piḷḷaimāṟṟu)
• பிள்ளைமை (piḷḷaimai)
• பிள்ளையன் (piḷḷaiyaṉ)
• பிள்ளையாட்டு (piḷḷaiyāṭṭu)
• பிள்ளையாண்டான் (piḷḷaiyāṇṭāṉ)
• பிள்ளையார் (piḷḷaiyār)
• பெண்பிள்ளை (peṇpiḷḷai)
• மாப்பிள்ளை (māppiḷḷai)

Proverbs

• தாயைப் போல பிள்ளை நூலைப் போல சேலை (tāyaip pōla piḷḷai nūlaip pōla cēlai)

Descendants

• → Sinhalese: පුල්ලේ (pullē)

Proper noun

பிள்ளை • (piḷḷai)

1. a surname, Pillai.

Descendants

• → English: Pillai

References

• University of Madras (1924–1936), “பிள்ளை”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press

Further reading

• Miron Winslow (1862), “பிள்ளை”, in A comprehensive Tamil and English dictionary of high and low Tamil, Madras: P. R. Hunt
• Johann Philipp Fabricius (1779), “பிள்ளை”, in A Malabar and English Dictionary, Tranquebar: Evangelical Lutheran Mission Pub. House; republished as Tamil and English Dictionary, 1972