ಸಂಸ್ಕೃತ

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Kannada[edit]

Proper noun[edit]

ಸಂಸ್ಕೃತ ‎(saṃskr̥ta)

  1. Sanskrit
    ಲತೀನ ಮತ್ತು ಯವನ ನುಡಿಗಳು ಯುರೋಪದ ಸಂಸ್ಕೃತಗಳಂತ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವೆ.
    latīna mattu yavana nuḍigaḷu yurōpada saṃskr̥tagaḷaṃta kareyalpaṭṭiddave.
    The Latin and Greek languages have been called the Sanskrits of Europe.

Declension[edit]

Case/Form Singular Plural
Nominative ಸಂಸ್ಕೃತವು ‎(saṃskr̥tavu) ಸಂಸ್ಕೃತಗಳು ‎(saṃskr̥tagaḷu)
Accusative ಸಂಸ್ಕೃತವನ್ನು ‎(saṃskr̥tavannu) ಸಂಸ್ಕೃತಗಳನ್ನು ‎(saṃskr̥tagaḷannu)
Instrumental ಸಂಸ್ಕೃತದಿಂದ ‎(saṃskr̥tadiṃda) ಸಂಸ್ಕೃತಗಳಿಂದ ‎(saṃskr̥tagaḷiṃda)
Dative ಸಂಸ್ಕೃತಕ್ಕೆ ‎(saṃskr̥takke) ಸಂಸ್ಕೃತಗಳಿಗೆ ‎(saṃskr̥tagaḷige)
Genitive ಸಂಸ್ಕೃತದ ‎(saṃskr̥tada) ಸಂಸ್ಕೃತಗಳ ‎(saṃskr̥tagaḷa)