ಸಂಸ್ಕೃತ

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Kannada[edit]

Etymology[edit]

From Sanskrit संस्कृत (saṃskṛta).

Proper noun[edit]

ಸಂಸ್ಕೃತ (saṃskṛta)

  1. Sanskrit
    ಲತೀನ ಮತ್ತು ಯವನ ನುಡಿಗಳು ಯುರೋಪದ ಸಂಸ್ಕೃತಗಳಂತ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವೆ.
    latīna mattu yavana nuḍigaḷu yurōpada saṃskṛtagaḷanta kareyalpaṭṭiddave.
    The Latin and Greek languages have been called the Sanskrits of Europe.

Declension[edit]

Case/Form Singular Plural
Nominative ಸಂಸ್ಕೃತವು (saṃskṛtavu) ಸಂಸ್ಕೃತಗಳು (saṃskṛtagaḷu)
Accusative ಸಂಸ್ಕೃತವನ್ನು (saṃskṛtavannu) ಸಂಸ್ಕೃತಗಳನ್ನು (saṃskṛtagaḷannu)
Instrumental ಸಂಸ್ಕೃತದಿಂದ (saṃskṛtadinda) ಸಂಸ್ಕೃತಗಳಿಂದ (saṃskṛtagaḷinda)
Dative ಸಂಸ್ಕೃತಕ್ಕೆ (saṃskṛtakke) ಸಂಸ್ಕೃತಗಳಿಗೆ (saṃskṛtagaḷige)
Genitive ಸಂಸ್ಕೃತದ (saṃskṛtada) ಸಂಸ್ಕೃತಗಳ (saṃskṛtagaḷa)