ซื่อสัตย์

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Thai[edit]

Etymology[edit]

From ซื่อ (sʉ̂ʉ, to be honest) +‎ สัตย์ (truth; pledge), the latter from Sanskrit सत्य (satya, truth).

Pronunciation[edit]

Orthographic ซื่อสัตย์
z ụ̄ ˋ ɒ s ạ t y ʻ
Phonemic ซื่อ-สัด
z ụ̄ ˋ ɒ – s ạ ɗ
Paiboon sʉ̂ʉ-sàt
(Bangkok) IPA(key) /sɯː˥˩.sat̚˨˩/

Verb[edit]

ซื่อสัตย์ (sʉ̂ʉ-sàt) (abstract noun การซื่อสัตย์ or ความซื่อสัตย์)

  1. to be honest.