ภาษาจีนกลาง

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Thai[edit]

Etymology[edit]

ภาษา (paa-sǎa, language) +‎ จีน (jiin, China) +‎ กลาง (glaang, centre, middle).

Pronunciation[edit]

Orthographic ภาษาจีนกลาง
bʰ ā ʂ ā t͡ɕ ī n k l ā ŋ
Phonemic พา-สา-จีน-กฺลาง
b ā – s ā – t͡ɕ ī n – k ̥ l ā ŋ
Paiboon paa-sǎa-jiin-glaang
(standard) IPA(key) /pʰaː˧.saː˩˩˦.t͡ɕiːn˧.klaːŋ˧/

Proper noun[edit]

ภาษาจีนกลาง (paa-sǎa-jiin-glaang)

  1. the Mandarin language.