-εύω

See also: εὕω

Ancient Greek

Etymology

Denominative of -εύς (-eús).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /ěu̯.ɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈe.wo/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈe.βo/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈe.vo/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈe.vo/

Suffix

-εύω • (-eúō)

Added to the stems of agent or other nouns in -εύς (-eús) to form a denominative verb of condition or activity: meaning "be x" or "do what x typically does"
‎ἀριστεύς (aristeús, “best man, champion, victor”) + ‎-εύω (-eúō) → ‎ἀριστεύω (aristeúō, “to be the best, to be the victor”)

‎ᾰ̔λῐεύς (hălĭeús, “fisherman”) + ‎-εύω (-eúō) → ‎ᾰ̔λῐεύω (hălĭeúō, “to fish”)

‎βᾰσῐλεύς (băsĭleús, “king”) + ‎-εύω (-eúō) → ‎βᾰσῐλεύω (băsĭleúō, “to rule”)
Added to other nouns
‎ᾰ̓γορᾱ́ (ăgorā́, “assembly, marketplace”) + ‎-εύω (-eúō) → ‎ᾰ̓γορεύω (ăgoreúō, “to talk”)

‎βουλή (boulḗ, “plan”) + ‎-εύω (-eúō) → ‎βουλεύω (bouleúō, “to plan”)

‎παῖς (paîs, “child”) + ‎-εύω (-eúō) → ‎παιδεύω (paideúō, “to teach”)

‎πίστις (pístis, “faith”) + ‎-εύω (-eúō) → ‎πιστεύω (pisteúō, “to entrust/be faithful/have faith”)

Conjugation

Present: -εύω, -εύομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	-εύω	-εύεις	-εύει	-εύετον	-εύετον	-εύομεν	-εύετε	-εύουσῐ(ν)
	subjunctive	-εύω	-εύῃς	-εύῃ	-εύητον	-εύητον	-εύωμεν	-εύητε	-εύωσῐ(ν)
	optative	-εύοιμῐ	-εύοις	-εύοι	-εύοιτον	-ευοίτην	-εύοιμεν	-εύοιτε	-εύοιεν
	imperative		-ευε	-ευέτω	-εύετον	-ευέτων		-εύετε	-ευόντων
middle/passive	indicative	-εύομαι	-εύῃ, -εύει	-εύεται	-εύεσθον	-εύεσθον	-ευόμεθᾰ	-εύεσθε	-εύονται
	subjunctive	-εύωμαι	-εύῃ	-εύηται	-εύησθον	-εύησθον	-ευώμεθᾰ	-εύησθε	-εύωνται
	optative	-ευοίμην	-εύοιο	-εύοιτο	-εύοισθον	-ευοίσθην	-ευοίμεθᾰ	-εύοισθε	-εύοιντο
	imperative		-εύου	-ευέσθω	-εύεσθον	-ευέσθων		-εύεσθε	-ευέσθων
		active				middle/passive
infinitive		-εύειν				-εύεσθαι
participle	m	-εύων				-ευόμενος
	f	-εύουσᾰ				-ευομένη
	n	-εῦον				-ευόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: -ευον, -ευόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	-ευον	-ευες	-ευε(ν)	-εύετον	-ευέτην	-εύομεν	-εύετε	-ευον
middle/passive	indicative	-ευόμην	-εύου	-εύετο	-εύεσθον	-ευέσθην	-ευόμεθᾰ	-εύεσθε	-εύοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: -εύσω, -εύσομαι, -ευθήσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	-εύσω	-εύσεις	-εύσει	-εύσετον	-εύσετον	-εύσομεν	-εύσετε	-εύσουσῐ(ν)
active	optative	-εύσοιμῐ	-εύσοις	-εύσοι	-εύσοιτον	-ευσοίτην	-εύσοιμεν	-εύσοιτε	-εύσοιεν
middle	indicative	-εύσομαι	-εύσῃ, -εύσει	-εύσεται	-εύσεσθον	-εύσεσθον	-ευσόμεθᾰ	-εύσεσθε	-εύσονται
middle	optative	-ευσοίμην	-εύσοιο	-εύσοιτο	-εύσοισθον	-ευσοίσθην	-ευσοίμεθᾰ	-εύσοισθε	-εύσοιντο
passive	indicative	-ευθήσομαι	-ευθήσῃ, -ευθήσει	-ευθήσεται	-ευθήσεσθον	-ευθήσεσθον	-ευθησόμεθᾰ	-ευθήσεσθε	-ευθήσονται
passive	optative	-ευθησοίμην	-ευθήσοιο	-ευθήσοιτο	-ευθήσοισθον	-ευθησοίσθην	-ευθησοίμεθᾰ	-ευθήσοισθε	-ευθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		-εύσειν			-εύσεσθαι		-ευθήσεσθαι
participle	m	-εύσων			-ευσόμενος		-ευθησόμενος
	f	-εύσουσᾰ			-ευσομένη		-ευθησομένη
	n	-εῦσον			-ευσόμενον		-ευθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: -ευσᾰ, -ευσᾰ́μην, -εύθην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	-ευσᾰ	-ευσᾰς	-ευσε(ν)	-εύσᾰτον	-ευσᾰ́την	-εύσᾰμεν	-εύσᾰτε	-ευσᾰν
	subjunctive	-εύσω	-εύσῃς	-εύσῃ	-εύσητον	-εύσητον	-εύσωμεν	-εύσητε	-εύσωσῐ(ν)
	optative	-εύσαιμῐ	-εύσειᾰς, -εύσαις	-εύσειε(ν), -εύσαι	-εύσαιτον	-ευσαίτην	-εύσαιμεν	-εύσαιτε	-εύσειᾰν, -εύσαιεν
	imperative		-ευσον	-ευσᾰ́τω	-εύσᾰτον	-ευσᾰ́των		-εύσᾰτε	-ευσᾰ́ντων
middle	indicative	-ευσᾰ́μην	-εύσω	-εύσᾰτο	-εύσᾰσθον	-ευσᾰ́σθην	-ευσᾰ́μεθᾰ	-εύσᾰσθε	-εύσᾰντο
	subjunctive	-εύσωμαι	-εύσῃ	-εύσηται	-εύσησθον	-εύσησθον	-ευσώμεθᾰ	-εύσησθε	-εύσωνται
	optative	-ευσαίμην	-εύσαιο	-εύσαιτο	-εύσαισθον	-ευσαίσθην	-ευσαίμεθᾰ	-εύσαισθε	-εύσαιντο
	imperative		-ευσαι	-ευσᾰ́σθω	-εύσᾰσθον	-ευσᾰ́σθων		-εύσᾰσθε	-ευσᾰ́σθων
passive	indicative	-εύθην	-εύθης	-εύθη	-εύθητον	-ευθήτην	-εύθημεν	-εύθητε	-εύθησᾰν
	subjunctive	-ευθῶ	-ευθῇς	-ευθῇ	-ευθῆτον	-ευθῆτον	-ευθῶμεν	-ευθῆτε	-ευθῶσῐ(ν)
	optative	-ευθείην	-ευθείης	-ευθείη	-ευθεῖτον, -ευθείητον	-ευθείτην, -ευθειήτην	-ευθεῖμεν, -ευθείημεν	-ευθεῖτε, -ευθείητε	-ευθεῖεν, -ευθείησᾰν
	imperative		-εύθητῐ	-ευθήτω	-εύθητον	-ευθήτων		-εύθητε	-ευθέντων
		active			middle		passive
infinitive		-εῦσαι			-εύσᾰσθαι		-ευθῆναι
participle	m	-εύσᾱς			-ευσᾰ́μενος		-ευθείς
	f	-εύσᾱσᾰ			-ευσᾰμένη		-ευθεῖσᾰ
	n	-εῦσᾰν			-ευσᾰ́μενον		-ευθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: -ευκᾰ, -ευμαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	-ευκᾰ	-ευκᾰς	-ευκε(ν)	-εύκᾰτον	-εύκᾰτον	-εύκᾰμεν	-εύκᾰτε	-εύκᾱσῐ(ν)
	subjunctive	-εύκω	-εύκῃς	-εύκῃ	-εύκητον	-εύκητον	-εύκωμεν	-εύκητε	-εύκωσῐ(ν)
	optative	-εύκοιμῐ, -ευκοίην	-εύκοις, -ευκοίης	-εύκοι, -ευκοίη	-εύκοιτον	-ευκοίτην	-εύκοιμεν	-εύκοιτε	-εύκοιεν
	imperative		-ευκε	-ευκέτω	-εύκετον	-ευκέτων		-εύκετε	-ευκόντων
middle/passive	indicative	-ευμαι	-ευσαι	-ευται	-ευσθον	-ευσθον	-εύμεθᾰ	-ευσθε	-ευνται
	subjunctive	-ευμένος ὦ	-ευμένος ᾖς	-ευμένος ᾖ	-ευμένω ἦτον	-ευμένω ἦτον	-ευμένοι ὦμεν	-ευμένοι ἦτε	-ευμένοι ὦσῐ(ν)
	optative	-ευμένος εἴην	-ευμένος εἴης	-ευμένος εἴη	-ευμένω εἴητον, εἶτον	-ευμένω εἰήτην, εἴτην	-ευμένοι εἴημεν, εἶμεν	-ευμένοι εἴητε, εἶτε	-ευμένοι εἴησᾰν, εἶεν
	imperative		-ευσο	-εύσθω	-ευσθον	-εύσθων		-ευσθε	-εύσθων
		active				middle/passive
infinitive		-ευκέναι				-εῦσθαι
participle	m	-ευκώς				-ευμένος
	f	-ευκυῖᾰ				-ευμένη
	n	-ευκός				-ευμένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Pluperfect: -εύκειν, -εύμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	-εύκειν, -εύκη	-εύκεις, -εύκης	-εύκει(ν)	-εύκετον	-ευκέτην	-εύκεμεν	-εύκετε	-εύκεσᾰν
middle/passive	indicative	-εύμην	-ευσο	-ευτο	-ευσθον	-εύσθην	-εύμεθᾰ	-ευσθε	-ευντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.