Denemarken

Dutch

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈdeː.nəˌmɑr.kə(n)/

• Audio:

  (file)

• Hyphenation: De‧ne‧mar‧ken

Etymology 1

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

Proper noun

Denemarken n (adjective Deens, demonym Deen m or Deense f)

1. Denmark (a country in Northern Europe)

Descendants

• Negerhollands: Denemarken

See also

countries in Europe: landen van Europa (appendix)edit

• Albanië
• Andorra
• Armenië
• Azerbeidzjan
• Belarus
• België
• Bosnië en Herzegovina
• Bulgarije
• Cyprus
• Denemarken
• Duitsland
• Estland
• Finland
• Frankrijk
• Georgië
• Griekenland
• Hongarije
• Ierland
• IJsland
• Italië
• Kazachstan
• Kosovo
• Kroatië
• Letland
• Liechtenstein
• Litouwen
• Luxemburg
• Malta
• Moldavië
• Monaco
• Montenegro
• Nederland
• Noord-Macedonië
• Noorwegen
• Oekraïne
• Oostenrijk
• Polen
• Portugal
• Roemenië
• Rusland
• San Marino
• Servië
• Slovenië
• Slowakije
• Spanje
• Tsjechië
• Turkije
• Vaticaanstad
• Verenigd Koninkrijk
• Wit-Rusland
• Zweden
• Zwitserland

Etymology 2

First attested as Denemarcket, Denemarckt and Denemarken in the 16th century. Potentially a compound of Dutch Low Saxon deen (“rough terrain”) and Old Frisian merke (“boundary, march, undivided communal lands”).

See also Dutch Low Saxon Denmaark.

Proper noun

Denemarken n

1. a hamlet in Midden-Groningen, Groningen, Netherlands

References

• van Berkel, Gerard; Samplonius, Kees (2018), Nederlandse plaatsnamen verklaard (in Dutch), Mijnbestseller.nl, →ISBN

Anagrams

• mankeerden