afiks

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Indonesian[edit]

Indonesian Wikipedia has an article on:
Wikipedia id

Etymology[edit]

From Dutch affix, from Latin affixus.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): [ˈafɪks]
  • Hyphenation: afiks

Noun[edit]

afiks (first-person possessive afiksku, second-person possessive afiksmu, third-person possessive afiksnya)

  1. (linguistics) affix
    Synonyms: bubuhan, imbuhan
    Hyponyms: infiks, konfiks, prefiks, sufiks

Derived terms[edit]

Further reading[edit]

Polish[edit]

Etymology[edit]

Borrowed from French affixe, from Latin affixus.[1] First attested in 1875.[2][3]

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ˈa.fiks/
  • (file)
  • Rhymes: -afiks
  • Syllabification: a‧fiks

Noun[edit]

afiks m inan

  1. (linguistic morphology) affix
    Synonym: zrostek
    afiksy fleksyjnea flectional affix
    afiksy derywacyjnea derivational affix

Declension[edit]

Derived terms[edit]

adjective
noun

See also[edit]

References[edit]

  1. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “afiks”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
  2. ^ Friedrich Max Müller (1875) Wykłady o umiejętności języka. T. 2[1], page 79
  3. ^ afiks in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

Further reading[edit]

  • afiks in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • afiks in Polish dictionaries at PWN

Serbo-Croatian[edit]

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ǎfiks/
  • Hyphenation: a‧fiks

Noun[edit]

àfiks m (Cyrillic spelling а̀фикс)

  1. affix

Declension[edit]