Jump to content

arbitratus

From Wiktionary, the free dictionary

Latin

[edit]

Etymology 1

[edit]

Perfect active participle of arbitror.

Pronunciation

[edit]

Participle

[edit]

arbitrātus (feminine arbitrāta, neuter arbitrātum); first/second-declension participle

  1. having judged
  2. having witnessed, observed
Usage notes
[edit]

Sparsely found with active meaning.

Declension
[edit]

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative arbitrātus arbitrāta arbitrātum arbitrātī arbitrātae arbitrāta
genitive arbitrātī arbitrātae arbitrātī arbitrātōrum arbitrātārum arbitrātōrum
dative arbitrātō arbitrātae arbitrātō arbitrātīs
accusative arbitrātum arbitrātam arbitrātum arbitrātōs arbitrātās arbitrāta
ablative arbitrātō arbitrātā arbitrātō arbitrātīs
vocative arbitrāte arbitrāta arbitrātum arbitrātī arbitrātae arbitrāta

Etymology 2

[edit]

    From arbitror + -tus (forming action nouns).

    Pronunciation

    [edit]

    Noun

    [edit]

    arbitrātus m (genitive arbitrātūs); fourth declension

    1. arbitration
    2. choice
    3. judgement
    4. jurisdiction
    Declension
    [edit]

    Fourth-declension noun.

    singular plural
    nominative arbitrātus arbitrātūs
    genitive arbitrātūs arbitrātuum
    dative arbitrātuī arbitrātibus
    accusative arbitrātum arbitrātūs
    ablative arbitrātū arbitrātibus
    vocative arbitrātus arbitrātūs

    References

    [edit]