birleşme

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Turkish[edit]

Noun[edit]

birleşme (definite accusative birleşmeyi, plural birleşmeler)

  1. coalition
  2. cohesion
  3. joining
  4. merger
  5. (mathematics) associativity
  6. (mathematics, set theory) union

Declension[edit]

Inflection
Nominative birleşme
Definite accusative birleşmeyi
Singular Plural
Nominative birleşme birleşmeler
Definite accusative birleşmeyi birleşmeleri
Dative birleşmeye birleşmelere
Locative birleşmede birleşmelerde
Ablative birleşmeden birleşmelerden
Genitive birleşmenin birleşmelerin
Possessive forms
Singular Plural
1st singular birleşmem birleşmelerim
2nd singular birleşmen birleşmelerin
3rd singular birleşmesi birleşmeleri
1st plural birleşmemiz birleşmelerimiz
2nd plural birleşmeniz birleşmeleriniz
3rd plural birleşmeleri birleşmeleri

Derived terms[edit]

Verb[edit]

birleşme

  1. second-person singular negative imperative of birleşmek

Antonyms[edit]