blekkja

Icelandic

Etymology

From Old Norse blekkja, from Proto-Germanic *blankijaną, whence also English blench (“to flinch”).

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈplɛhca/

  Rhymes: -ɛhca

Verb

blekkja (weak verb, third-person singular past indicative blekkti, supine blekkt)

1. to fool, deceive

Conjugation

blekkja – active voice (germynd)

infinitive nafnháttur		að blekkja
supine sagnbót		blekkt
present participle lýsingarháttur nútíðar		blekkjandi
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	blekki	blekkti		blekki	blekkti
	þú	blekkir	blekktir		blekkir	blekktir
	hann, hún, það	blekkir	blekkti		blekki	blekkti
plural	við	blekkjum	blekktum		blekkjum	blekktum
	þið	blekkið	blekktuð		blekkið	blekktuð
	þeir, þær, þau	blekkja	blekktu		blekki	blekktu
		imperative boðháttur
singular	þú	blekk (þú), blekktu
plural	þið	blekkið (þið), blekkiði1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

blekkjast – mediopassive voice (miðmynd)

infinitive nafnháttur		að blekkjast
supine sagnbót		blekkst
present participle lýsingarháttur nútíðar		blekkjandist (rare; see appendix)
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	blekkist	blekktist		blekkist	blekktist
	þú	blekkist	blekktist		blekkist	blekktist
	hann, hún, það	blekkist	blekktist		blekkist	blekktist
plural	við	blekkjumst	blekktumst		blekkjumst	blekktumst
	þið	blekkist	blekktust		blekkist	blekktust
	þeir, þær, þau	blekkjast	blekktust		blekkist	blekktust
		imperative boðháttur
singular	þú	blekkst (þú), blekkstu
plural	þið	blekkist (þið), blekkisti1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

blekktur — past participle (lýsingarháttur þátíðar)

strong declension (sterk beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	blekktur	blekkt	blekkt	blekktir	blekktar	blekkt
accusative (þolfall)	blekktan	blekkta	blekkt	blekkta	blekktar	blekkt
dative (þágufall)	blekktum	blekktri	blekktu	blekktum	blekktum	blekktum
genitive (eignarfall)	blekkts	blekktrar	blekkts	blekktra	blekktra	blekktra
weak declension (veik beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	blekkti	blekkta	blekkta	blekktu	blekktu	blekktu
accusative (þolfall)	blekkta	blekktu	blekkta	blekktu	blekktu	blekktu
dative (þágufall)	blekkta	blekktu	blekkta	blekktu	blekktu	blekktu
genitive (eignarfall)	blekkta	blekktu	blekkta	blekktu	blekktu	blekktu