brandr
Appearance
Old Norse
[edit]Etymology 1
[edit]From Proto-Germanic *brandaz.
Noun
[edit]brandr m (genitive brands, plural brandar)
Declension
[edit]| masculine | singular | plural | ||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative | brandr | brandrinn | brandar | brandarnir |
| accusative | brand | brandinn | branda | brandana |
| dative | brandi | brandinum | brǫndum | brǫndunum |
| genitive | brands | brandsins | branda | brandanna |
Related terms
[edit]Descendants
[edit]- Icelandic: brandur
- Faroese: brandur
- Norwegian Bokmål: brand, brann
- Norwegian Nynorsk: brann
- Old Danish: brand
- Danish: brand
- Old Swedish: brander
- Swedish: brand
Etymology 2
[edit]Most likely derived from brandr (“brand, fire”) on unclear ground.
Also found in English brand, Dutch brand, German Brand, Old French brand, Latin brando.
Noun
[edit]brandr m (genitive brands, plural brandar)
- (weaponry) sword; sword blade
- Synonyms: see Thesaurus:non:sverð
Declension
[edit]| masculine | singular | plural | ||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative | brandr | brandrinn | brandar | brandarnir |
| accusative | brand | brandinn | branda | brandana |
| dative | brandi | brandinum | brǫndum | brǫndunum |
| genitive | brands | brandsins | branda | brandanna |
Descendants
[edit]Further reading
[edit]- Zoëga, Geir T. (1910), “brandr”, in A Concise Dictionary of Old Icelandic, Oxford: Clarendon Press; also available at the Internet Archive