clóchuir

Irish

Etymology 1

From cló +‎ cuir.

Verb

clóchuir (present analytic clóchuireann, future analytic clóchuirfidh, verbal noun clóchur, past participle clóchurtha)

(ambitransitive, publishing) typeset

Conjugation

Conjugation of *clóchuir* (first conjugation – A)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	clóchuirim	clóchuireann tú; clóchuirir^†	clóchuireann sé, sí	clóchuirimid; clóchuireann muid	clóchuireann sibh	clóchuireann siad; clóchuirid^†	a chlóchuireann; a chlóchuireas	clóchuirtear
past	chlóchuir mé; chlóchuireas	chlóchuir tú; chlóchuiris	chlóchuir sé, sí	chlóchuireamar; chlóchuir muid	chlóchuir sibh; chlóchuireabhair	chlóchuir siad; chlóchuireadar	a chlóchuir	clóchuireadh
past habitual	chlóchuirinn / clóchuirinn^‡	chlóchuirteá / clóchuirteá^‡	chlóchuireadh sé, sí / clóchuireadh sé, sí^‡	chlóchuirimis; chlóchuireadh muid / clóchuirimis^‡; clóchuireadh muid^‡	chlóchuireadh sibh / clóchuireadh sibh^‡	chlóchuiridís; chlóchuireadh siad / clóchuiridís^‡; clóchuireadh siad^‡	a chlóchuireadh	chlóchuirtí / clóchuirtí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	clóchuirfidh mé; clóchuirfead	clóchuirfidh tú; clóchuirfir^†	clóchuirfidh sé, sí	clóchuirfimid; clóchuirfidh muid	clóchuirfidh sibh	clóchuirfidh siad; clóchuirfid^†	a chlóchuirfidh; a chlóchuirfeas	clóchuirfear
conditional	chlóchuirfinn / clóchuirfinn^‡	chlóchuirfeá / clóchuirfeá^‡	chlóchuirfeadh sé, sí / clóchuirfeadh sé, sí^‡	chlóchuirfimis; chlóchuirfeadh muid / clóchuirfimis^‡; clóchuirfeadh muid^‡	chlóchuirfeadh sibh / clóchuirfeadh sibh^‡	chlóchuirfidís; chlóchuirfeadh siad / clóchuirfidís^‡; clóchuirfeadh siad^‡	a chlóchuirfeadh	chlóchuirfí / clóchuirfí^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go gclóchuire mé; go gclóchuiread^†	go gclóchuire tú; go gclóchuirir^†	go gclóchuire sé, sí	go gclóchuirimid; go gclóchuire muid	go gclóchuire sibh	go gclóchuire siad; go gclóchuirid^†	—	go gclóchuirtear
past	dá gclóchuirinn	dá gclóchuirteá	dá gclóchuireadh sé, sí	dá gclóchuirimis; dá gclóchuireadh muid	dá gclóchuireadh sibh	dá gclóchuiridís; dá gclóchuireadh siad	—	dá gclóchuirtí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	clóchuirim	clóchuir	clóchuireadh sé, sí	clóchuirimis	clóchuirigí; clóchuiridh^†	clóchuiridís	—	clóchuirtear

past participle	clóchurtha

verbal noun	clóchur

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

clóchuir m

vocative/genitive singular of clóchur

Mutation

Mutated forms of *clóchuir*
radical	lenition	eclipsis
clóchuir	chlóchuir	gclóchuir

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.