czub

See also: Czub

Old Polish

Etymology

Inherited from Proto-Slavic *čubъ. First attested in 1440.

Pronunciation

• IPA^(key): (10^th–15^th CE) /t͡ʃʲuːp/
• IPA^(key): (15^th CE) /t͡ʃʲup/

Noun

czub m animacy unattested

1. tuft of hair; curl; ringlet

   Synonym: czos

   • 1440, rękopiśmienne ekscerpty - glosy z rozariusza z rękopisu znajdującego się w zbiorach Biblioteki Klasztornej oo. Paulinów na Jasnej Górze pod sygn. II 25 z r. 1444, page 51v:

     Cirrus […] est ciuitas sapiencie vel est coma uel conglomeratio crinium in anteriori parte capitis czub vlg. czos

     [Cirrus […] est ciuitas sapiencie vel est coma uel conglomeratio crinium in anteriori parte capitis czub vlg. czos]

   • 1874-1891 [XV p. pr.], Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności‎^{[1], [2], [3]}, volume XVI, page 346:

     Czub

     [Czub]

   • 1874-1891 [XV med.], Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności‎^{[4], [5], [6]}, volume XXIII, page 269:

     Czvb cirrus

     [Czub cirrus]

Descendants

• Polish: czub, czuba (Żywiec)
• Silesian: czub

References

• Boryś, Wiesław (2005), “czub”, in Słownik etymologiczny języka polskiego (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Literackie, →ISBN
• Mańczak, Witold (2017), “czub”, in Polski słownik etymologiczny (in Polish), Kraków: Polska Akademia Umiejętności, →ISBN
• Bańkowski, Andrzej (2000), “czub”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
• Sławski, Franciszek (1958-1965), “czub”, in Jan Safarewicz, Andrzej Siudut, editors, Słownik etymologiczny języka polskiego [Etymological dictionary of the Polish language] (in Polish), Kraków: Towarzystwo Miłośników Języka Polskiego
• K. Nitsch, editor (1955), “czub”, in Słownik staropolski (in Polish), volume 1, Warsaw: Polish Academy of Sciences, page 404
• B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “czub”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN
• Ewa Deptuchowa, Mariusz Frodyma, Katarzyna Jasińska, Magdalena Klapper, Dorota Kołodziej, Mariusz Leńczuk, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, editors (2023), “czub”, in Rozariusze z polskimi glosami. Internetowa baza danych [Dictionaries of Polish glosses, an Internet database] (in Polish), Kraków: Pracownia Języka Staropolskiego Instytut Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk
• Wanda Decyk-Zięba; Krystyna Długosz-Kurczabowa; Stanisław Dubisz; Zygmunt Gałecki; Justyna Garczyńska; Halina Karaś; Alina Kępińska; Anna Pasoń; Izabela Stąpor; Barbara Taras; Izabela Winiarska-Górska (2008), “czub”, in Wanda Decyk-Zięba, Stanisław Dubisz, editors, Glosariusz staropolski - dydaktyczny słownik etymologiczny [Old Polish Glossary - Didactic Etymological Dictionary] (in Polish), Warszawa: Wydział Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, →ISBN

Polish

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈt͡ʂup/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -up
• Syllabification: czub
• Homophone: Czub

Etymology 1

Inherited from Proto-Slavic *čubъ.

Noun

czub m inan

1. chupryna or mohawk hairstyle
2. crest (tuft on an animal's head)
3. (colloquial) head, noggin
4. top, peak (highest part of something)
5. tip (extreme end of something)

Declension

Declension of czub

	singular	plural
nominative	czub	czuby
genitive	czuba	czubów
dative	czubowi	czubom
accusative	czub	czuby
instrumental	czubem	czubami
locative	czubie	czubach
vocative	czubie	czuby

Alternative forms

• czuba (Żywiec)

Noun

czub m pers

1. (derogatory) loon, lunatic, psycho (crazy or deranged person)

Declension

Declension of czub

	singular	plural
nominative	czub	czuby
genitive	czuba	czubów
dative	czubowi	czubom
accusative	czuba	czubów
instrumental	czubem	czubami
locative	czubie	czubach
vocative	czubie	czuby

Derived terms

adjectives

• czubaty
• czubiasty

nouns

• czubacz
• czubak
• czubatka
• czubek
• czubik
• strojnoczub

verb

• czubić

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Verb

czub

1. second-person singular imperative of czubić

Further reading

• czub in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
• czub in Polish dictionaries at PWN