dümen

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Turkish[edit]

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /dyˈmen/
  • Hyphenation: dü‧men

Etymology[edit]

From Italian timone.

Noun[edit]

dümen (definite accusative dümeni, plural dümenler)

  1. (nautical, aviation) rudder (used to steer a vessel or aircraft)

Declension[edit]

Inflection
Nominative dümen
Definite accusative dümeni
Singular Plural
Nominative dümen dümenler
Definite accusative dümeni dümenleri
Dative dümene dümenlere
Locative dümende dümenlerde
Ablative dümenden dümenlerden
Genitive dümenin dümenlerin
Possessive forms
Singular Plural
1st singular dümenim dümenlerim
2nd singular dümenin dümenlerin
3rd singular dümeni dümenleri
1st plural dümenimiz dümenlerimiz
2nd plural dümeniniz dümenleriniz
3rd plural dümenleri dümenleri

Derived Terms[edit]