dziewka

See also: dziewką

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *dʰeh₁(y)-der.

Proto-Slavic *dě̀va

Proto-Indo-European *-keh₂der.

Proto-Balto-Slavic *-kāˀ

Proto-Slavic *-ъka

Proto-Slavic *děvъka

Old Polish dziewka

Polish dziewka

Inherited from Old Polish dziewka, from Proto-Slavic *děvъka, from *dě̀va + *-ъka. Doublet of dziwka (“whore”). Compare Czech dívka — děvka distinction.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈd͡ʑɛf.ka/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɛfka
• Syllabification: dziew‧ka

Noun

dziewka f (diminutive dzieweczka)

1. (archaic) girl

   Synonyms: dziewoja, dziewica, dziewczę, dziewczyna, dziewczynka

2. (archaic) servant (unmarried girl working as a maid in the countryside)

Declension

Declension of dziewka

	singular	plural
nominative	dziewka	dziewki
genitive	dziewki	dziewek
dative	dziewce	dziewkom
accusative	dziewkę	dziewki
instrumental	dziewką	dziewkami
locative	dziewce	dziewkach
vocative	dziewko	dziewki

Derived terms

nouns

• dziewucha

Further reading

• dziewka in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
• dziewka in Polish dictionaries at PWN