From Wiktionary, the free dictionary
From Old Irish ecraid (“fixes, arranges, disposes; equips, fits out; adorns; makes ready, arranges; puts in”). By surface analysis, eagair + -igh.
eagraigh (present analytic eagraíonn, future analytic eagróidh, verbal noun eagrú, past participle eagraithe)
- (transitive) to organize, arrange
- (transitive) to set, ornament
Conjugation of eagraigh (second conjugation)
| indicative
|
singular
|
plural
|
direct relative
|
autonomous
|
| first
|
second
|
third
|
first
|
second
|
third
|
| present
|
eagraím
|
eagraíonn tú; eagraír†
|
eagraíonn sé, sí
|
eagraímid; eagraíonn muid
|
eagraíonn sibh
|
eagraíonn siad; eagraíd†
|
a eagraíonn; a eagraíos
|
eagraítear
|
| past
|
d'eagraigh mé; d'eagraíos / eagraigh mé‡; eagraíos‡
|
d'eagraigh tú; d'eagraís / eagraigh tú‡; eagraís‡
|
d'eagraigh sé, sí / eagraigh sé, sí‡
|
d'eagraíomar; d'eagraigh muid / eagraíomar‡; eagraigh muid‡
|
d'eagraigh sibh; d'eagraíobhair / eagraigh sibh‡; eagraíobhair‡
|
d'eagraigh siad; d'eagraíodar / eagraigh siad‡; eagraíodar‡
|
a d'eagraigh
|
eagraíodh; heagraíodh†
|
| past habitual
|
d'eagraínn / eagraínn‡
|
d'eagraíteá / eagraíteá‡
|
d'eagraíodh sé, sí / eagraíodh sé, sí‡
|
d'eagraímis; d'eagraíodh muid / eagraímis‡; eagraíodh muid‡
|
d'eagraíodh sibh / eagraíodh sibh‡
|
d'eagraídís; d'eagraíodh / eagraídís‡; eagraíodh siad‡
|
a d'eagraíodh
|
d'eagraítí / eagraítí‡
|
|
|
|
|
singular
|
plural
|
direct relative
|
autonomous
|
| first
|
second
|
third
|
first
|
second
|
third
|
| future
|
eagróidh mé; eagród; eagróchaidh mé†
|
eagróidh tú; eagróir†; eagróchaidh tú†
|
eagróidh sé, sí; eagróchaidh sé, sí†
|
eagróimid; eagróidh muid; eagróchaimid†; eagróchaidh muid†
|
eagróidh sibh; eagróchaidh sibh†
|
eagróidh siad; eagróid†; eagróchaidh siad†
|
a eagróidh; a eagrós; a eagróchaidh†; a eagróchas†
|
eagrófar; eagróchar†
|
| conditional
|
d'eagróinn; d'eagróchainn† / eagróinn‡; eagróchainn†‡
|
d'eagrófá; d'eagróchthᆠ/ eagrófá‡; eagróchthᆇ
|
d'eagródh sé, sí; d'eagróchadh sé, sí† / eagródh sé, sí‡; eagróchadh sé, s톇
|
d'eagróimis; d'eagródh muid; d'eagróchaimis†; d'eagróchadh muid† / eagróimis‡; eagródh muid‡; eagróchaimis†‡; eagróchadh muid†‡
|
d'eagródh sibh; d'eagróchadh sibh† / eagródh sibh‡; eagróchadh sibh†‡
|
d'eagróidís; d'eagródh siad; d'eagróchaidís†; d'eagróchadh siad† / eagróidís‡; eagródh siad‡; eagróchaidís†‡; eagróchadh siad†‡
|
a d'eagródh; a d'eagróchadh†
|
d'eagrófaí; d'eagróchthaí† / eagrófaí‡; eagróchtha톇
|
|
|
| subjunctive
|
singular
|
plural
|
direct relative
|
autonomous
|
| first
|
second
|
third
|
first
|
second
|
third
|
| present
|
go n-eagraí mé; go n-eagraíod†
|
go n-eagraí tú; go n-eagraír†
|
go n-eagraí sé, sí
|
go n-eagraímid; go n-eagraí muid
|
go n-eagraí sibh
|
go n-eagraí siad; go n-eagraíd†
|
—
|
go n-eagraítear
|
| past
|
dá n-eagraínn
|
dá n-eagraíteá
|
dá n-eagraíodh sé, sí
|
dá n-eagraímis; dá n-eagraíodh muid
|
dá n-eagraíodh sibh
|
dá n-eagraídís; dá n-eagraíodh siad
|
—
|
dá n-eagraítí
|
|
|
| imperative
|
singular
|
plural
|
direct relative
|
autonomous
|
| first
|
second
|
third
|
first
|
second
|
third
|
| —
|
eagraím
|
eagraigh
|
eagraíodh sé, sí
|
eagraímis
|
eagraígí; eagraídh†
|
eagraídís
|
—
|
eagraítear
|
|
|
|
| past participle
|
eagraithe
|
|
|
| verbal noun
|
eagrú
|
† archaic or dialect form
‡ dependent form
- eagraí m (“arranger, organizer”)
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
- Ó Dónaill, Niall (1977), “eagraigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
- Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “ecraid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language