gagga

See also: gágga

Gothic

Romanization

gagga

1. romanization of 𐌲𐌰𐌲𐌲𐌰

Icelandic

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈkakːa/

  Rhymes: -akːa

Verb

gagga (weak verb, third-person singular past indicative gaggaði, supine gaggað)

1. to cluck (make a sound like a hen)

Conjugation

gagga – active voice (germynd)

infinitive nafnháttur		að gagga
supine sagnbót		gaggað
present participle lýsingarháttur nútíðar		gaggandi
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	gagga	gaggaði		gaggi	gaggaði
	þú	gaggar	gaggaðir		gaggir	gaggaðir
	hann, hún, það	gaggar	gaggaði		gaggi	gaggaði
plural	við	göggum	gögguðum		göggum	gögguðum
	þið	gaggið	gögguðuð		gaggið	gögguðuð
	þeir, þær, þau	gagga	gögguðu		gaggi	gögguðu
		imperative boðháttur
singular	þú	gagga (þú), gaggaðu
plural	þið	gaggið (þið), gaggiði1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

gaggast – mediopassive voice (miðmynd)

infinitive nafnháttur		að gaggast
supine sagnbót		gaggast
present participle lýsingarháttur nútíðar		gaggandist (rare; see appendix)
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	gaggast	gaggaðist		gaggist	gaggaðist
	þú	gaggast	gaggaðist		gaggist	gaggaðist
	hann, hún, það	gaggast	gaggaðist		gaggist	gaggaðist
plural	við	göggumst	gögguðumst		göggumst	gögguðumst
	þið	gaggist	gögguðust		gaggist	gögguðust
	þeir, þær, þau	gaggast	gögguðust		gaggist	gögguðust
		imperative boðháttur
singular	þú	gaggast (þú), gaggastu
plural	þið	gaggist (þið), gaggisti1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

gaggaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)

strong declension (sterk beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	gaggaður	gögguð	gaggað	gaggaðir	gaggaðar	gögguð
accusative (þolfall)	gaggaðan	gaggaða	gaggað	gaggaða	gaggaðar	gögguð
dative (þágufall)	gögguðum	gaggaðri	gögguðu	gögguðum	gögguðum	gögguðum
genitive (eignarfall)	gaggaðs	gaggaðrar	gaggaðs	gaggaðra	gaggaðra	gaggaðra
weak declension (veik beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	gaggaði	gaggaða	gaggaða	gögguðu	gögguðu	gögguðu
accusative (þolfall)	gaggaða	gögguðu	gaggaða	gögguðu	gögguðu	gögguðu
dative (þágufall)	gaggaða	gögguðu	gaggaða	gögguðu	gögguðu	gögguðu
genitive (eignarfall)	gaggaða	gögguðu	gaggaða	gögguðu	gögguðu	gögguðu

Swedish

Verb

gagga (present gaggar, preterite gaggade, supine gaggat, imperative gagga)

1. to talk nonsense

   Vad gaggar du om?

   What are you talking about?

Conjugation

Conjugation of gagga (weak)

	active		passive
infinitive	gagga		gaggas
supine	gaggat		gaggats
imperative	gagga		—
imper. plural1	gaggen		—
	present	past	present	past
indicative	gaggar	gaggade	gaggas	gaggades
ind. plural1	gagga	gaggade	gaggas	gaggades
subjunctive2	gagge	gaggade	gagges	gaggades
present participle		gaggande
past participle		—

¹ Archaic. ² Dated. See the appendix on Swedish verbs.

Related terms

• gaggig

Further reading

• “gagga”, in Svenska Akademiens ordlista [Wordlist of the Swedish Academy] (in Swedish)
• “gagga”, in Svensk ordbok [Dictionary of Swedish] (in Swedish)