grondwoord

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

  • (file)
  • Hyphenation: grond‧woord

Etymology[edit]

grond +‎ woord

Noun[edit]

grondwoord n ‎(plural grondwoorden, diminutive grondwoordje n)

  1. (grammar) primitive (word)
    • 1866, Johannes Kachelius, De vermakelijke latijnsche spraakkunst, ten nutte der jeugd. Tweede Druk., Amsterdam, p.11:
      Eindelijk nog in
      1. primitiva (grondwoorden), als: homo (een mensch), dies (een dag), ferio (ik klop).
      2. derivata (afgeleide woorden), als: homuncio (het ventje), hodie (van daag), ferula (een plak).
  2. (linguistics) stem, word stem