hjúpa

See also: hjupa

Faroese

Etymology

From Old Norse hjúpa, from Proto-Germanic *heupǭ (compare Dutch joop, German Hiefe, dialectal Norwegian hjúpa (“briar”)), from Proto-Indo-European *ḱewb- (“briar, thorn”) (compare Old Prussian kaāubri 'thorn', Lithuanian kaubrė̃ 'heap').

Hjúpur.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈt͡ʃʰʉuːpa/

  Rhymes: -ʉuːpa

Noun

hjúpa f (genitive singular hjúpu, plural hjúpur)

1. hip (fruit of a rose)

Declension

f1	singular		plural
	indefinite	definite	indefinite	definite
nominative	hjúpa	hjúpan	hjúpur	hjúpurnar
accusative	hjúpu	hjúpuna	hjúpur	hjúpurnar
dative	hjúpu	hjúpuni	hjúpum	hjúpunum
genitive	hjúpu	hjúpunnar	hjúpa	hjúpanna

Icelandic

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈçuːpa/

  Rhymes: -uːpa

Etymology 1

From hjúpur (“coating”).

Verb

hjúpa (weak verb, third-person singular past indicative hjúpaði, supine hjúpað)

1. to coat (cover with a layer of coating)

Conjugation

hjúpa – active voice (germynd)

infinitive nafnháttur		að hjúpa
supine sagnbót		hjúpað
present participle lýsingarháttur nútíðar		hjúpandi
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	hjúpa	hjúpaði		hjúpi	hjúpaði
	þú	hjúpar	hjúpaðir		hjúpir	hjúpaðir
	hann, hún, það	hjúpar	hjúpaði		hjúpi	hjúpaði
plural	við	hjúpum	hjúpuðum		hjúpum	hjúpuðum
	þið	hjúpið	hjúpuðuð		hjúpið	hjúpuðuð
	þeir, þær, þau	hjúpa	hjúpuðu		hjúpi	hjúpuðu
		imperative boðháttur
singular	þú	hjúpa (þú), hjúpaðu
plural	þið	hjúpið (þið), hjúpiði1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

hjúpast – mediopassive voice (miðmynd)

infinitive nafnháttur		að hjúpast
supine sagnbót		hjúpast
present participle lýsingarháttur nútíðar		hjúpandist (rare; see appendix)
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	hjúpast	hjúpaðist		hjúpist	hjúpaðist
	þú	hjúpast	hjúpaðist		hjúpist	hjúpaðist
	hann, hún, það	hjúpast	hjúpaðist		hjúpist	hjúpaðist
plural	við	hjúpumst	hjúpuðumst		hjúpumst	hjúpuðumst
	þið	hjúpist	hjúpuðust		hjúpist	hjúpuðust
	þeir, þær, þau	hjúpast	hjúpuðust		hjúpist	hjúpuðust
		imperative boðháttur
singular	þú	hjúpast (þú), hjúpastu
plural	þið	hjúpist (þið), hjúpisti1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

hjúpaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)

strong declension (sterk beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	hjúpaður	hjúpuð	hjúpað	hjúpaðir	hjúpaðar	hjúpuð
accusative (þolfall)	hjúpaðan	hjúpaða	hjúpað	hjúpaða	hjúpaðar	hjúpuð
dative (þágufall)	hjúpuðum	hjúpaðri	hjúpuðu	hjúpuðum	hjúpuðum	hjúpuðum
genitive (eignarfall)	hjúpaðs	hjúpaðrar	hjúpaðs	hjúpaðra	hjúpaðra	hjúpaðra
weak declension (veik beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	hjúpaði	hjúpaða	hjúpaða	hjúpuðu	hjúpuðu	hjúpuðu
accusative (þolfall)	hjúpaða	hjúpuðu	hjúpaða	hjúpuðu	hjúpuðu	hjúpuðu
dative (þágufall)	hjúpaða	hjúpuðu	hjúpaða	hjúpuðu	hjúpuðu	hjúpuðu
genitive (eignarfall)	hjúpaða	hjúpuðu	hjúpaða	hjúpuðu	hjúpuðu	hjúpuðu

Etymology 2

Noun

hjúpa

1. indefinite accusative/genitive plural of hjúpur