irritatie

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Hyphenation: ir‧ri‧ta‧tie

Noun[edit]

irritatie f (plural irritaties, diminutive irritatietje n)

  1. Irritation.
    De reden van zijn irritatie is mij niet duidelijk.
    The reason behind his irritation is unclear to me.
    De ene irritatie volgt op de andere als zij in dezelfde ruimte zijn.
    There is constant irritation when they are in the same room.
    Dit medicijn kan irritatie veroorzaken.
    This medication can cause irritiation.

Related terms[edit]