językoznawca

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Polish[edit]

Etymology[edit]

język + -o- + znawca

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /jɛ̃.zɨ.kɔzˈnaf.t͡sa/
  • (file)

Noun[edit]

językoznawca m pers

  1. linguist

Declension[edit]

Synonyms[edit]