klekja
Icelandic
Etymology
Pronunciation
Verb
klekja (weak verb, third-person singular past indicative klakti, supine klakið)
- to hatch
Conjugation
j=jPlease see Module:checkparams for help with this warning.
klekja — active voice (germynd)
infinitive (nafnháttur) |
að klekja | ||||
---|---|---|---|---|---|
supine (sagnbót) |
klakið | ||||
present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
klekjandi | ||||
indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
present (nútíð) |
ég klek | við klekjum | present (nútíð) |
ég kleki | við klekjum |
þú klekur | þið klekið | þú klekir | þið klekið | ||
hann, hún, það klekur | þeir, þær, þau klekja | hann, hún, það kleki | þeir, þær, þau kleki | ||
past (þátíð) |
ég klakti | við klöktum | past (þátíð) |
ég klekti | við klektum |
þú klaktir | þið klöktuð | þú klektir | þið klektuð | ||
hann, hún, það klakti | þeir, þær, þau klöktu | hann, hún, það klekti | þeir, þær, þau klektu | ||
imperative (boðháttur) |
klek (þú) | klekið (þið) | |||
Forms with appended personal pronoun | |||||
klektu | klekiði * | ||||
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. |
infinitive (nafnháttur) |
að klekjast | ||||
---|---|---|---|---|---|
supine (sagnbót) |
klakist | ||||
present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
klekjandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses | ||||
indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
present (nútíð) |
ég klekst | við klekjumst | present (nútíð) |
ég klekjist | við klekjumst |
þú klekst | þið klekjist | þú klekjist | þið klekjist | ||
hann, hún, það klekst | þeir, þær, þau klekjast | hann, hún, það klekjist | þeir, þær, þau klekjist | ||
past (þátíð) |
ég klaktist | við klöktumst | past (þátíð) |
ég klektist | við klektumst |
þú klaktist | þið klöktust | þú klektist | þið klektust | ||
hann, hún, það klaktist | þeir, þær, þau klöktust | hann, hún, það klektist | þeir, þær, þau klektust | ||
imperative (boðháttur) |
klekst (þú) | klekist (þið) | |||
Forms with appended personal pronoun | |||||
klekstu | klekisti * | ||||
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. |
klakinn — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
strong declension (sterk beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
nominative (nefnifall) |
klakinn | klakin | klakið | klaktir | klaktar | klakin | |
accusative (þolfall) |
klakinn | klakta | klakið | klakta | klaktar | klakin | |
dative (þágufall) |
klöktum | klakinni | klöktu | klöktum | klöktum | klöktum | |
genitive (eignarfall) |
klakins | klakinnar | klakins | klakinna | klakinna | klakinna | |
weak declension (veik beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
nominative (nefnifall) |
klakti | klakta | klakta | klöktu | klöktu | klöktu | |
accusative (þolfall) |
klakta | klöktu | klakta | klöktu | klöktu | klöktu | |
dative (þágufall) |
klakta | klöktu | klakta | klöktu | klöktu | klöktu | |
genitive (eignarfall) |
klakta | klöktu | klakta | klöktu | klöktu | klöktu |