kronkelend

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

kronkelend (comparative kronkelender, superlative kronkelendst)

  1. twisting

Inflection[edit]

Inflection of kronkelend
uninflected kronkelend
inflected kronkelende
comparative kronkelender
positive comparative superlative
predicative/adverbial kronkelend kronkelender het kronkelendst
het kronkelendste
indefinite m./f. sing. kronkelende kronkelendere kronkelendste
n. sing. kronkelend kronkelender kronkelendste
plural kronkelende kronkelendere kronkelendste
definite kronkelende kronkelendere kronkelendste
partitive kronkelends kronkelenders

Participle[edit]

kronkelend

  1. present participle of kronkelen

Inflection[edit]

Inflection of kronkelend
uninflected kronkelend
inflected kronkelende
comparative
positive
predicative/adverbial kronkelend
kronkelende
indefinite m./f. sing. kronkelende
n. sing. kronkelend
plural kronkelende
definite kronkelende
partitive kronkelends

Anagrams[edit]