lauga

Icelandic

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈløyːɣa/

  Rhymes: -øyːɣa

  Homophone: Lauga

Etymology 1

From laug (“pool”).

Verb

lauga (weak verb, third-person singular past indicative laugaði, supine laugað)

1. to bathe [with accusative]

   Synonym: baða

Conjugation

lauga – active voice (germynd)

infinitive nafnháttur		að lauga
supine sagnbót		laugað
present participle lýsingarháttur nútíðar		laugandi
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	lauga	laugaði		laugi	laugaði
	þú	laugar	laugaðir		laugir	laugaðir
	hann, hún, það	laugar	laugaði		laugi	laugaði
plural	við	laugum	lauguðum		laugum	lauguðum
	þið	laugið	lauguðuð		laugið	lauguðuð
	þeir, þær, þau	lauga	lauguðu		laugi	lauguðu
		imperative boðháttur
singular	þú	lauga (þú), laugaðu
plural	þið	laugið (þið), laugiði1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

laugast – mediopassive voice (miðmynd)

infinitive nafnháttur		að laugast
supine sagnbót		laugast
present participle lýsingarháttur nútíðar		laugandist (rare; see appendix)
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	laugast	laugaðist		laugist	laugaðist
	þú	laugast	laugaðist		laugist	laugaðist
	hann, hún, það	laugast	laugaðist		laugist	laugaðist
plural	við	laugumst	lauguðumst		laugumst	lauguðumst
	þið	laugist	lauguðust		laugist	lauguðust
	þeir, þær, þau	laugast	lauguðust		laugist	lauguðust
		imperative boðháttur
singular	þú	laugast (þú), laugastu
plural	þið	laugist (þið), laugisti1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

laugaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)

strong declension (sterk beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	laugaður	lauguð	laugað	laugaðir	laugaðar	lauguð
accusative (þolfall)	laugaðan	laugaða	laugað	laugaða	laugaðar	lauguð
dative (þágufall)	lauguðum	laugaðri	lauguðu	lauguðum	lauguðum	lauguðum
genitive (eignarfall)	laugaðs	laugaðrar	laugaðs	laugaðra	laugaðra	laugaðra
weak declension (veik beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	laugaði	laugaða	laugaða	lauguðu	lauguðu	lauguðu
accusative (þolfall)	laugaða	lauguðu	laugaða	lauguðu	lauguðu	lauguðu
dative (þágufall)	laugaða	lauguðu	laugaða	lauguðu	lauguðu	lauguðu
genitive (eignarfall)	laugaða	lauguðu	laugaða	lauguðu	lauguðu	lauguðu

Etymology 2

Noun

lauga

1. indefinite genitive plural of laug

Norwegian Bokmål

Noun

lauga

1. definite plural of laug

Norwegian Nynorsk

Etymology 1

Pronunciation

• IPA^(key): /¹lœʊːɡɑ/

Noun

lauga n

1. definite plural of laug

Etymology 2

From Old Norse lauga. Attested by Jacob Nicolai Wilse in 1780 in his Spydeberg dialect dictionary spelled as louge sig.

Alternative forms

• lauge (e-infinitive)

Pronunciation

• IPA^(key): /²lœʊːɡɑ/

Verb

lauga (present tense laugar, past tense lauga, past participle lauga, passive infinitive laugast, present participle laugande, imperative lauga/laug)

1. to bathe (have a bath in order to wash)

   Synonym: bada

Related terms

• laurdag, laugardag (“saturday”, literally “bathing day”)

References

• “lauga” in The Nynorsk Dictionary.
• “lauga” in Ivar Aasen (1873) Norsk Ordbog med dansk Forklaring