baða

See also: Appendix:Variations of "bada"

Faroese

Etymology

From Old Norse baða, from Proto-Germanic *baþōną (“to bathe”), from Proto-Indo-European *bʰeh₁- (“to warm”).

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈpɛːja/

Verb

baða (third person singular past indicative baðaði, third person plural past indicative baðaðu, supine baðað)

1. to bathe

Conjugation

Conjugation of baða (group v-30)

infinitive	baða
supine	baðað
	present	past
first singular	baði	baðaði
second singular	baðar	baðaði
third singular	baðar	baðaði
plural	baða	baðaðu
participle (a6)1	baðandi	baðaður
	imperative
singular	baða!
plural	baðið!

¹Only the past participle being declined.

Icelandic

Etymology

From Old Norse baða, from Proto-Germanic *baþōną (“to bathe”), from Proto-Indo-European *bʰeh₁- (“to warm”).

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈpaːða/

  Rhymes: -aːða

Verb

baða (weak verb, third-person singular past indicative baðaði, supine baðað)

1. to bathe, to give a bath [with accusative]

   Synonym: lauga

   Hann skipti um bleiu á stelpunni og baðaði hana.

   He changed the girl’s diaper and bathed her.

Conjugation

baða – active voice (germynd)

infinitive nafnháttur		að baða
supine sagnbót		baðað
present participle lýsingarháttur nútíðar		baðandi
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	baða	baðaði		baði	baðaði
	þú	baðar	baðaðir		baðir	baðaðir
	hann, hún, það	baðar	baðaði		baði	baðaði
plural	við	böðum	böðuðum		böðum	böðuðum
	þið	baðið	böðuðuð		baðið	böðuðuð
	þeir, þær, þau	baða	böðuðu		baði	böðuðu
		imperative boðháttur
singular	þú	baða (þú), baðaðu
plural	þið	baðið (þið), baðiði1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

baðast – mediopassive voice (miðmynd)

infinitive nafnháttur		að baðast
supine sagnbót		baðast
present participle lýsingarháttur nútíðar		baðandist (rare; see appendix)
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	baðast	baðaðist		baðist	baðaðist
	þú	baðast	baðaðist		baðist	baðaðist
	hann, hún, það	baðast	baðaðist		baðist	baðaðist
plural	við	böðumst	böðuðumst		böðumst	böðuðumst
	þið	baðist	böðuðust		baðist	böðuðust
	þeir, þær, þau	baðast	böðuðust		baðist	böðuðust
		imperative boðháttur
singular	þú	baðast (þú), baðastu
plural	þið	baðist (þið), baðisti1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

baðaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)

strong declension (sterk beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	baðaður	böðuð	baðað	baðaðir	baðaðar	böðuð
accusative (þolfall)	baðaðan	baðaða	baðað	baðaða	baðaðar	böðuð
dative (þágufall)	böðuðum	baðaðri	böðuðu	böðuðum	böðuðum	böðuðum
genitive (eignarfall)	baðaðs	baðaðrar	baðaðs	baðaðra	baðaðra	baðaðra
weak declension (veik beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	baðaði	baðaða	baðaða	böðuðu	böðuðu	böðuðu
accusative (þolfall)	baðaða	böðuðu	baðaða	böðuðu	böðuðu	böðuðu
dative (þágufall)	baðaða	böðuðu	baðaða	böðuðu	böðuðu	böðuðu
genitive (eignarfall)	baðaða	böðuðu	baðaða	böðuðu	böðuðu	böðuðu

Derived terms

• baða sig (“to take a bath, to bathe [oneself]”)
• baða út höndunum (“to gesticulate violently”)