menga
Icelandic
Etymology
Modification (through hypercorrection) of meinga, from mein (“harm”). Compare enginn.
Pronunciation
Verb
menga (weak verb, third-person singular past indicative mengaði, supine mengað)
- to pollute
Conjugation
menga — active voice (germynd)
infinitive (nafnháttur) |
að menga | ||||
---|---|---|---|---|---|
supine (sagnbót) |
mengað | ||||
present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
mengandi | ||||
indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
present (nútíð) |
ég menga | við mengum | present (nútíð) |
ég mengi | við mengum |
þú mengar | þið mengið | þú mengir | þið mengið | ||
hann, hún, það mengar | þeir, þær, þau menga | hann, hún, það mengi | þeir, þær, þau mengi | ||
past (þátíð) |
ég mengaði | við menguðum | past (þátíð) |
ég mengaði | við menguðum |
þú mengaðir | þið menguðuð | þú mengaðir | þið menguðuð | ||
hann, hún, það mengaði | þeir, þær, þau menguðu | hann, hún, það mengaði | þeir, þær, þau menguðu | ||
imperative (boðháttur) |
menga (þú) | mengið (þið) | |||
Forms with appended personal pronoun | |||||
mengaðu | mengiði * | ||||
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. |
infinitive (nafnháttur) |
að mengast | ||||
---|---|---|---|---|---|
supine (sagnbót) |
mengast | ||||
present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
mengandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses | ||||
indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
present (nútíð) |
ég mengast | við mengumst | present (nútíð) |
ég mengist | við mengumst |
þú mengast | þið mengist | þú mengist | þið mengist | ||
hann, hún, það mengast | þeir, þær, þau mengast | hann, hún, það mengist | þeir, þær, þau mengist | ||
past (þátíð) |
ég mengaðist | við menguðumst | past (þátíð) |
ég mengaðist | við menguðumst |
þú mengaðist | þið menguðust | þú mengaðist | þið menguðust | ||
hann, hún, það mengaðist | þeir, þær, þau menguðust | hann, hún, það mengaðist | þeir, þær, þau menguðust | ||
imperative (boðháttur) |
mengast (þú) | mengist (þið) | |||
Forms with appended personal pronoun | |||||
mengastu | mengisti * | ||||
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. |
mengaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
strong declension (sterk beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
nominative (nefnifall) |
mengaður | menguð | mengað | mengaðir | mengaðar | menguð | |
accusative (þolfall) |
mengaðan | mengaða | mengað | mengaða | mengaðar | menguð | |
dative (þágufall) |
menguðum | mengaðri | menguðu | menguðum | menguðum | menguðum | |
genitive (eignarfall) |
mengaðs | mengaðrar | mengaðs | mengaðra | mengaðra | mengaðra | |
weak declension (veik beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
nominative (nefnifall) |
mengaði | mengaða | mengaða | menguðu | menguðu | menguðu | |
accusative (þolfall) |
mengaða | menguðu | mengaða | menguðu | menguðu | menguðu | |
dative (þágufall) |
mengaða | menguðu | mengaða | menguðu | menguðu | menguðu | |
genitive (eignarfall) |
mengaða | menguðu | mengaða | menguðu | menguðu | menguðu |
Anagrams
Norwegian Bokmål
Alternative forms
Verb
menga
- inflection of menge:
- simple past
- past participle
Serbo-Croatian
Noun
menga f (Cyrillic spelling менга)