muhtaç

See also: muhtac

Turkish

Etymology

From Ottoman Turkish محتاج, from Arabic مُحْتَاج (muḥtāj).

Pronunciation

• IPA^(key): /muhtatʃ/
• Hyphenation: muh‧taç

Noun

muhtaç

1. a needy person

Declension

Declension of muhtaç

singular plural nominative muhtaç muhtaçlar definite accusative muhtacı muhtaçları dative muhtaca muhtaçlara locative muhtaçta muhtaçlarda ablative muhtaçtan muhtaçlardan genitive muhtacın muhtaçların Possessive forms nominative singular plural 1st singular muhtacım muhtaçlarım 2nd singular muhtacın muhtaçların 3rd singular muhtacı muhtaçları 1st plural muhtacımız muhtaçlarımız 2nd plural muhtacınız muhtaçlarınız 3rd plural muhtaçları muhtaçları definite accusative singular plural 1st singular muhtacımı muhtaçlarımı 2nd singular muhtacını muhtaçlarını 3rd singular muhtacını muhtaçlarını 1st plural muhtacımızı muhtaçlarımızı 2nd plural muhtacınızı muhtaçlarınızı 3rd plural muhtaçlarını muhtaçlarını dative singular plural 1st singular muhtacıma muhtaçlarıma 2nd singular muhtacına muhtaçlarına 3rd singular muhtacına muhtaçlarına 1st plural muhtacımıza muhtaçlarımıza 2nd plural muhtacınıza muhtaçlarınıza 3rd plural muhtaçlarına muhtaçlarına locative singular plural 1st singular muhtacımda muhtaçlarımda 2nd singular muhtacında muhtaçlarında 3rd singular muhtacında muhtaçlarında 1st plural muhtacımızda muhtaçlarımızda 2nd plural muhtacınızda muhtaçlarınızda 3rd plural muhtaçlarında muhtaçlarında ablative singular plural 1st singular muhtacımdan muhtaçlarımdan 2nd singular muhtacından muhtaçlarından 3rd singular muhtacından muhtaçlarından 1st plural muhtacımızdan muhtaçlarımızdan 2nd plural muhtacınızdan muhtaçlarınızdan 3rd plural muhtaçlarından muhtaçlarından genitive singular plural 1st singular muhtacımın muhtaçlarımın 2nd singular muhtacının muhtaçlarının 3rd singular muhtacının muhtaçlarının 1st plural muhtacımızın muhtaçlarımızın 2nd plural muhtacınızın muhtaçlarınızın 3rd plural muhtaçlarının muhtaçlarının Predicative forms singular plural 1st singular muhtacım muhtaçlarım 2nd singular muhtaçsın muhtaçlarsın 3rd singular muhtaç muhtaçtır muhtaçlar muhtaçlardır 1st plural muhtacız muhtaçlarız 2nd plural muhtaçsınız muhtaçlarsınız 3rd plural muhtaçlar muhtaçlardır

Adjective

muhtaç

1. needy, indigent, destitute, dependent

   Synonyms: ihtiyaç sahibi, yoksul, fakir

   Gitme, sana muhtacım!

   Don't go, I need you (i.e. I am dependent on you)!

   Ses değişikliği açıklanmaya muhtaçtır.

   The sound change needs to be explained.

Declension

Predicative forms of muhtaç

present tense
	positive declarative	positive interrogative
ben (I am)	muhtacım	muhtaç mıyım?
sen (you are)	muhtaçsın	muhtaç mısın?
o (he/she/it is)	muhtaç / muhtaçtır	muhtaç mı?
biz (we are)	muhtacız	muhtaç mıyız?
siz (you are)	muhtaçsınız	muhtaç mısınız?
onlar (they are)	muhtaç(lar)	muhtaç(lar) mı?
past tense
	positive declarative	positive interrogative
ben (I was)	muhtaçtım	muhtaç mıydım?
sen (you were)	muhtaçtın	muhtaç mıydın?
o (he/she/it was)	muhtaçtı	muhtaç mıydı?
biz (we were)	muhtaçtık	muhtaç mıydık?
siz (you were)	muhtaçtınız	muhtaç mıydınız?
onlar (they were)	muhtaçtılar	muhtaç mıydılar?
indirect past
	positive declarative	positive interrogative
ben (I was)	muhtaçmışım	muhtaç mıymışım?
sen (you were)	muhtaçmışsın	muhtaç mıymışsın?
o (he/she/it was)	muhtaçmış	muhtaç mıymış?
biz (we were)	muhtaçmışız	muhtaç mıymışız?
siz (you were)	muhtaçmışsınız	muhtaç mıymışsınız?
onlar (they were)	muhtaçmışlar	muhtaç mıymışlar?
conditional
	positive declarative	positive interrogative
ben (if I)	muhtaçsam	muhtaç mıysam?
sen (if you)	muhtaçsan	muhtaç mıysan?
o (if he/she/it)	muhtaçsa	muhtaç mıysa?
biz (if we)	muhtaçsak	muhtaç mıysak?
siz (if you)	muhtaçsanız	muhtaç mıysanız?
onlar (if they)	muhtaçsalar	muhtaç mıysalar?

For negative forms, use the appropriate form of değil.

References

• Nişanyan, Sevan (2002–), “muhtaç”, in Nişanyan Sözlük
• Redhouse, James W. (1890), “محتاج”, in A Turkish and English Lexicon‎^[1], Constantinople: A. H. Boyajian, page 1757