naarmu

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Finnish[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Germanic *narwõn-; compare German Narbe ‎(scar).

Noun[edit]

naarmu

  1. scratch

Declension[edit]

Inflection of naarmu (Kotus type 1/valo, no gradation)
nominative naarmu naarmut
genitive naarmun naarmujen
partitive naarmua naarmuja
illative naarmuun naarmuihin
singular plural
nominative naarmu naarmut
accusative nom. naarmu naarmut
gen. naarmun
genitive naarmun naarmujen
partitive naarmua naarmuja
inessive naarmussa naarmuissa
elative naarmusta naarmuista
illative naarmuun naarmuihin
adessive naarmulla naarmuilla
ablative naarmulta naarmuilta
allative naarmulle naarmuille
essive naarmuna naarmuina
translative naarmuksi naarmuiksi
instructive naarmuin
abessive naarmutta naarmuitta
comitative naarmuineen

Derived terms[edit]

Anagrams[edit]

References[edit]