namówca
Jump to navigation
Jump to search
See also: namówcą
Polish
[edit]Etymology
[edit]From namówić + -ca. First attested in 1561.[1]
Pronunciation
[edit]- IPA(key): /naˈmuf.t͡sa/
- (Middle Polish) IPA(key): /nɒˈmɔf.t͡sa/
- Rhymes: -uft͡sa
- Syllabification: na‧mów‧ca
Noun
[edit]namówca m pers
Declension
[edit]Declension of namówca
Related terms
[edit]adjective
adverb
nouns
verbs
References
[edit]Further reading
[edit]- Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “namówca”, in Słownik języka polskiego
- Aleksander Zdanowicz (1861) “namówca”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
- J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1904), “namówca”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 3, Warsaw, page 104