niemowiątko

Old Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *né

Proto-Balto-Slavic *ne

Proto-Slavic *ne

Old Polish nie

Proto-Indo-European *mlewH-der.

Proto-Slavic *mъ̀lva

Proto-Indo-European *-yeti

Proto-Indo-European *-éyeti

Proto-Balto-Slavic *-éitei

Proto-Slavic *-iti

Proto-Slavic *mъlviti

Old Polish mówić

Proto-Slavic *-ę

Old Polish -ę

Proto-Slavic *-ъko

Old Polish -ko

Old Polish niemowiątko

From nie mówić +‎ -ę +‎ -ko. First attested in the fifteenth century.

Pronunciation

• IPA^(key): (10^th–15^th CE) /ɲɛmɔvʲɑ̃tkɔ/
• IPA^(key): (15^th CE) /ɲɛmɔvʲɑ̃tkɔ/

Noun

niemowiątko n

1. infant, baby (young human being)
   • 1930 [c. 1455], “Tob”, in Ludwik Bernacki, editor, Biblia królowej Zofii (Biblia szaroszpatacka)‎^{transliteration, transcription}, 4, 21:

     To dawaiø wyedzecz, sinu moy, yszem dal dzesyøcz lybr srzebra, gdisz ti gescze bil nyemowyøtkem (dum adhuc infantulus esses)

     [To dawaję wiedzieć, synu moj, iżem dał dziesięć libr śrzebra, gdyś ty jeszcze był niemowiątkiem (dum adhuc infantulus esses)]

References

• B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “niemowiątko”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN