omstreden

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology[edit]

Cognate with German umstritten.

Adjective[edit]

omstreden (comparative omstredener, superlative omstredenst)

  1. controversial, contentious
    Het weigeren van het bekrachtigen van de abortuswetgeving door Boudewijn in 1990 was een omstreden affaire.
    King Baudouin's refusal in 1990 to sign the abortus law was a contentious issue.

Inflection[edit]

Inflection of omstreden
uninflected omstreden
inflected omstreden
comparative omstredener
positive comparative superlative
predicative/adverbial omstreden omstredener het omstredenst
het omstredenste
indefinite m./f. sing. omstreden omstredener omstredenste
n. sing. omstreden omstredener omstredenste
plural omstreden omstredener omstredenste
definite omstreden omstredener omstredenste
partitive omstredens omstredeners

Derived terms[edit]

Anagrams[edit]