onbeschaafd

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology[edit]

on- +‎ beschaafd

Adjective[edit]

onbeschaafd ‎(comparative onbeschaafder, superlative onbeschaafdst)

  1. uncivilized

Inflection[edit]

Inflection of onbeschaafd
uninflected onbeschaafd
inflected onbeschaafde
comparative onbeschaafder
positive comparative superlative
predicative/adverbial onbeschaafd onbeschaafder het onbeschaafdst
het onbeschaafdste
indefinite m./f. sing. onbeschaafde onbeschaafdere onbeschaafdste
n. sing. onbeschaafd onbeschaafder onbeschaafdste
plural onbeschaafde onbeschaafdere onbeschaafdste
definite onbeschaafde onbeschaafdere onbeschaafdste
partitive onbeschaafds onbeschaafders