ongelijkmatig

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

on- + gelijkmatig

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

ongelijkmatig (comparative ongelijkmatiger, superlative ongelijkmatigst)

  1. uneven

Declension[edit]

Inflection of ongelijkmatig
uninflected ongelijkmatig
inflected ongelijkmatige
comparative ongelijkmatiger
positive comparative superlative
predicative/adverbial ongelijkmatig ongelijkmatiger het ongelijkmatigst
het ongelijkmatigste
indefinite m./f. sing. ongelijkmatige ongelijkmatigere ongelijkmatigste
n. sing. ongelijkmatig ongelijkmatiger ongelijkmatigste
plural ongelijkmatige ongelijkmatigere ongelijkmatigste
definite ongelijkmatige ongelijkmatigere ongelijkmatigste
partitive ongelijkmatigs ongelijkmatigers

Adverb[edit]

ongelijkmatig

  1. unevenly
    De bevolking is ongelijkmatig over het land verdeeld.[1] — The population is unevenly divided over the land.