ontbrekend

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

  • (file)

Participle[edit]

ontbrekend

  1. present participle of ontbreken

Declension[edit]

Inflection of ontbrekend
uninflected ontbrekend
inflected ontbrekende
positive
predicative/adverbial ontbrekend
ontbrekende
indefinite m./f. sing. ontbrekende
n. sing. ontbrekend
plural ontbrekende
definite ontbrekende
partitive ontbrekends