onthoofding

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology[edit]

From onthoofden +‎ -ing.

Noun[edit]

onthoofding f ‎(plural onthoofdingen, diminutive onthoofdinkje n)

  1. decapitation, beheading
    Onthoofding gold als een eervoller dood dan ophanging.
    Beheading was considered a more honorable death then hanging.