onzinnig

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology[edit]

From on- +‎ zinnig.

Adjective[edit]

onzinnig (comparative onzinniger, superlative onzinnigst)

  1. nonsensical
  2. foolish

Inflection[edit]

Inflection of onzinnig
uninflected onzinnig
inflected onzinnige
comparative onzinniger
positive comparative superlative
predicative/adverbial onzinnig onzinniger het onzinnigst
het onzinnigste
indefinite m./f. sing. onzinnige onzinnigere onzinnigste
n. sing. onzinnig onzinniger onzinnigste
plural onzinnige onzinnigere onzinnigste
definite onzinnige onzinnigere onzinnigste
partitive onzinnigs onzinnigers