opheffen

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology[edit]

op +‎ heffen

Verb[edit]

opheffen

  1. To lift up.
  2. To disband, discontinue, suspend.

Inflection[edit]

Inflection of opheffen (strong class non-standard, separable)
infinitive opheffen
past singular hief op
past participle opgeheven
infinitive opheffen
gerund opheffen n
verbal noun
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular hef op hief op ophef ophief
2nd person sing. (jij) heft op hief op opheft ophief
2nd person sing. (u) heft op hief op opheft ophief
2nd person sing. (gij) heft op hieft op opheft ophieft
3rd person singular heft op hief op opheft ophief
plural heffen op hieven op opheffen ophieven
subjunctive sing.1 heffe op hieve op opheffe ophieve
subjunctive plur.1 heffen op hieven op opheffen ophieven
imperative sing. hef op
imperative plur.1 heft op
participles opheffend opgeheven
1) Archaic.

Anagrams[edit]