praesens

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search
See also: Präsens

Latin[edit]

Etymology[edit]

Present participle of praesum.

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

praesens m, f, n (genitive praesentis); third declension

  1. present
  2. existing
  3. prompt
  4. propitious

Inflection[edit]

Third declension, neuter nominative singular like masculine/feminine.

Number Singular Plural
Case \ Gender Masc./Fem. Neuter Masc./Fem. Neuter
nominative praesens praesens praesentēs praesentia
genitive praesentis praesentis praesentium praesentium
dative praesentī praesentī praesentibus praesentibus
accusative praesentem praesens praesentēs praesentia
ablative praesentī praesentī praesentibus praesentibus
vocative praesens praesens praesentēs praesentia

Descendants[edit]