praesono

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Latin[edit]

Etymology[edit]

From prae + sonō (sound, resound).

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

praesonō (present infinitive praesonāre, perfect active praesonuī); first conjugation, no passive

  1. (intransitive) I sound beforehand.
  2. (transitive) I sound louder than something, surpass above something in sound.

Inflection[edit]

   Conjugation of praesono (first conjugation, active only)
indicative singular plural
first second third first second third
active present praesonō praesonās praesonat praesonāmus praesonātis praesonant
imperfect praesonābam praesonābās praesonābat praesonābāmus praesonābātis praesonābant
future praesonābō praesonābis praesonābit praesonābimus praesonābitis praesonābunt
perfect praesonuī praesonuistī praesonuit praesonuimus praesonuistis praesonuērunt, praesonuēre
pluperfect praesonueram praesonuerās praesonuerat praesonuerāmus praesonuerātis praesonuerant
future perfect praesonuerō praesonueris praesonuerit praesonuerimus praesonueritis praesonuerint
subjunctive singular plural
first second third first second third
active present praesonem praesonēs praesonet praesonēmus praesonētis praesonent
imperfect praesonārem praesonārēs praesonāret praesonārēmus praesonārētis praesonārent
perfect praesonuerim praesonuerīs praesonuerit praesonuerīmus praesonuerītis praesonuerint
pluperfect praesonuissem praesonuissēs praesonuisset praesonuissēmus praesonuissētis praesonuissent
imperative singular plural
first second third first second third
active present praesonā praesonāte
future praesonātō praesonātō praesonātōte praesonantō
non-finite forms active passive
present perfect future present perfect future
infinitives praesonāre praesonuisse praesonitūrus esse
participles praesonāns praesonitūrus

Related terms[edit]

References[edit]

  • praesono” in Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press, 1879.