siúil

See also: siùil

Irish

Pronunciation

• IPA^(key): /ʃuːlʲ/

Etymology 1

From Middle Irish siblaid (“to walk”), a back-formation from the preterite of silid (“to flow”). Doublet of sil.

Verb

siúil (present analytic siúlann, future analytic siúlfaidh, verbal noun siúl, past participle siúlta)

1. (ambitransitive) walk (move on the feet)
2. tread
3. pace (walk back and forth in a small distance)

Conjugation

Conjugation of siúil (first conjugation – A)

indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
present	siúlaim	siúlann tú; siúlair†	siúlann sé, sí	siúlaimid; siúlann muid	siúlann sibh	siúlann siad; siúlaid†	a shiúlann; a shiúlas	siúltar
past	shiúil mé; shiúlas	shiúil tú; shiúlais	shiúil sé, sí	shiúlamar; shiúil muid	shiúil sibh; shiúlabhair	shiúil siad; shiúladar	a shiúil	siúladh
past habitual	shiúlainn / siúlainn‡	shiúltá / siúltá‡	shiúladh sé, sí / siúladh sé, sí‡	shiúlaimis; shiúladh muid / siúlaimis‡; siúladh muid‡	shiúladh sibh / siúladh sibh‡	shiúlaidís; shiúladh siad / siúlaidís‡; siúladh siad‡	a shiúladh	shiúltaí / siúltaí‡
	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
future	siúlfaidh mé; siúlfad	siúlfaidh tú; siúlfair†	siúlfaidh sé, sí	siúlfaimid; siúlfaidh muid	siúlfaidh sibh	siúlfaidh siad; siúlfaid†	a shiúlfaidh; a shiúlfas	siúlfar
conditional	shiúlfainn / siúlfainn‡	shiúlfá / siúlfá‡	shiúlfadh sé, sí / siúlfadh sé, sí‡	shiúlfaimis; shiúlfadh muid / siúlfaimis‡; siúlfadh muid‡	shiúlfadh sibh / siúlfadh sibh‡	shiúlfaidís; shiúlfadh siad / siúlfaidís‡; siúlfadh siad‡	a shiúlfadh	shiúlfaí / siúlfaí‡
subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
present	go siúla mé; go siúlad†	go siúla tú; go siúlair†	go siúla sé, sí	go siúlaimid; go siúla muid	go siúla sibh	go siúla siad; go siúlaid†	—	go siúltar
past	dá siúlainn	dá siúltá	dá siúladh sé, sí	dá siúlaimis; dá siúladh muid	dá siúladh sibh	dá siúlaidís; dá siúladh siad	—	dá siúltaí
imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
—	siúlaim	siúil	siúladh sé, sí	siúlaimis	siúlaigí; siúlaidh†	siúlaidís	—	siúltar
past participle	siúlta
verbal noun	siúl

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Alternative forms

• siubhail (superseded)

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

siúil m

1. vocative/genitive singular of siúl

Alternative forms

• siubhail (superseded)

Etymology 3

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

siúil m

1. (nonstandard) vocative/genitive singular of seol (“bed, couch”)

Mutation

Mutated forms of siúil

radical	lenition	eclipsis
siúil	shiúil after an, tsiúil	not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

• Dinneen, Patrick S. (1927), “siuḃlaim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 2nd edition, Dublin: Irish Texts Society, page 1045; reprinted with additions 1996, →ISBN
• Ó Dónaill, Niall (1977), “siúil”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
• de Bhaldraithe, Tomás (1959), “siúil”, in English-Irish Dictionary, An Gúm
• “siúil”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026