sneeuwuil
Dutch
Etymology
Compound of sneeuw (“snow”) + uil (“owl”).
Pronunciation
Noun
sneeuwuil m or f (plural sneeuwuilen, diminutive sneeuwuiltje n)
Compound of sneeuw (“snow”) + uil (“owl”).
sneeuwuil m or f (plural sneeuwuilen, diminutive sneeuwuiltje n)